सप्तनवतितमः सर्गः (Yuddha Kāṇḍa 97): Sugrīva’s Onslaught and the Fall of Virūpākṣa
कपिराजविमुक्तैस्तैश्शैलवर्षैस्तुराक्षसाः ।विकीर्णशिरसःपेतुर्निकृत्ताइवपर्वताः ।।।।
kapirājavimuktaiḥ taiḥ śailavarṣais tu rākṣasāḥ | vikīrṇaśirasaḥ petur nikṛttā iva parvatāḥ ||6.97.12||
کپیرَاج کے پھینکے ہوئے اُن چٹانی مینہ سے راکشسوں کے سر چکناچور ہو گئے اور وہ یوں گرے جیسے کٹے ہوئے پہاڑ ڈھے جائیں۔
Hit by the rocks rained by the Vanara king, the Rakshasas with heads broken and body mutilated had fallen like mountains.
The verse reinforces the narrative claim that adharma’s forces are vulnerable when confronted by united, duty-bound allies acting for a righteous end.
Sugrīva’s rock-barrage causes severe rākṣasa casualties, described through a vivid simile.
Unstoppable martial energy (utsāha) in service of the alliance with Rāma.