Adhyaya 59
Ang kabanatang ito ay isang teolohikong pag-uusap nina Śiva at Devī na nag-uugnay ng aral na metapisikal sa banal na heograpiya ng Prabhāsa at sa gantimpalang espirituwal ng mga ritwal. Ipinakilala ni Īśvara ang “ikatlong kapangyarihan ng kaalaman” (jñāna-śakti), puspos ng diwa ni Śiva, nananahan sa Prabhāsa, at tagapag-alis ng karukhaan. Nagtanong si Devī tungkol sa doktrina ng mga mukha ni Śiva: ano ang pangalan ng ikaanim na mukha, at paano nagmumula rito si Ajā Devī. Inihayag ni Īśvara ang lihim na salaysay: noon ay may pitong mukha; mula rito, ang “Ajā” ay kaugnay ni Brahmā at ang “Picu” ay kaugnay ni Viṣṇu, kaya sa kasalukuyang panahon si Śiva ay kilala bilang pañcavaktra (limang mukha). Mula sa mukha ng Ajā, nagpakita si Ajā Devī sa gitna ng mabangis na labanan laban kay Andhāsura—may hawak na espada at kalasag, nakasakay sa leon, at sinasamahan ng maraming kapangyarihang makalangit. Hinabol ang mga demonyong tumatakas patungong timog na karagatan at sa rehiyon ng Prabhāsa; matapos silang mapuksa, kinilala ni Devī ang kabanalan ng kṣetra at nanatili roon, na may tiyak na paglalagay—malapit kay Somēśa at kaugnay ni Saurīśa. Isinasaad ang phalaśruti: ang darśana (pagkakita/pagdalaw) ay nagbibigay ng mapalad na katangian sa loob ng pitong kapanganakan; ang pag-aalay ng musika at sayaw ay nag-aalis ng kamalasan sa angkan; ang pag-aalay ng lamparang ghee na may pulang mitsa ay nagdudulot ng pinalawig na pagpapala ayon sa dami ng hibla ng mitsa; at ang pagbigkas o pakikinig—lalo na sa ikatlong araw ng buwan (tṛtīyā)—ay tumutupad ng ninanais. Sa wakas, itinatakda na ang pagsamba sa mga Śakti na ito ay paghahanda bago sambahin si Somēśa upang makamit ang ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ वच्मि तृतीयां ते ज्ञानशक्तिं शिवात्मिकाम् । प्रभासक्षेत्रमध्यस्थां दारिद्र्यौघविनाशिनीम्
Wika ni Īśvara: Ngayon ay sasabihin Ko sa iyo ang ikatlong kapangyarihan—ang Jñānaśakti, na may likas na diwa ni Śiva—na nananahan sa gitna ng Prabhāsa Kṣetra at pumupuksa sa mga baha ng karalitaan.
Verse 2
अजेति नाम्नीं तां देवीं राह्वीशाद्दक्षिणे स्थिताम् । मम वक्त्राद्विनिष्क्रांता षष्ठाद्वै विष्णुपूजितात्
Ang Diyosa ay tinatawag na Ajetī; siya’y nakatayo sa timog ng Rāhvīśa. Siya’y lumitaw mula sa Aking bibig—tunay nga, mula sa ikaanim na mukha na sinasamba ni Viṣṇu.
Verse 3
देव्युवाच । पंचवक्त्राणि देवेश प्रसिद्धानि तव प्रभौ । षष्ठं यद्वदनं देव तस्य किं नाम संस्मृतम् । समुत्पन्ना कथं तस्मादजादेवीति या श्रुता
Wika ng Diyosa: O Panginoon ng mga diyos, O Maharlika—kilala sa lahat ang iyong limang mukha. Ngunit, O Diyos, ano ang pangalang inaalala para sa ikaanim na mukha? At paano siya sumibol mula roon, yaong naririnig na tinatawag na Ajā Devī?
Verse 4
ईश्वर उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि यद्गोप्यं स्वसुतेष्वपि । तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि अप्रसिद्धागमोदितम्
Wika ni Īśvara: Mabuti ang iyong pagtatanong, O Diyosa—sapagkat ang bagay na ito’y lihim kahit sa sariling mga anak. Ngayon ay ipaliliwanag ko sa iyo, ayon sa aral ng āgama na bihirang makilala.
Verse 5
वक्त्राणि मम देवेशि सप्तासन्पूर्वमेव हि । सद्योजातादिपंचैव षष्ठं स्मृतमजेति च
O Diyosa, noong unang panahon ay tunay na may pitong mukha ako: ang limang nagsisimula sa Sadyojāta, at ang ikaanim ay inaalala rin bilang Aja.
Verse 6
सप्तमं पिचुनामेति सप्तैवं वदनानि मे । तेभ्योऽजं ब्रह्मणे दत्तं पिचुवक्त्रं तु विष्णवे
Ang ikapitong mukha ay tinatawag na Picu—kaya’t pitong mukha ang akin. Mula sa mga iyon, ang mukhang Aja ay ipinagkaloob kay Brahmā, at ang mukhang Picu naman kay Viṣṇu.
Verse 7
तस्मादहं महादेवि पंचवक्त्रोऽधुनाऽभवम् । अजस्तु ब्रह्मा सञ्जज्ञे पिचुर्विष्णुरजायत
Kaya nga, O Mahādevī, ngayon ay naging limang-mukha na ako. Si Aja ay naging Brahmā, at si Picu ay naging Viṣṇu.
Verse 8
अजवक्त्रान्महादेवि अजा जाता महाप्रभा । अन्धासुररणे घोरे मम क्रोधेन भामिनि
O Dakilang Diyosa, mula sa mukha ng Aja ay lumitaw ang makapangyarihan at maningning na si Ajā—na isinilang mula sa aking poot sa kakila-kilabot na labanan kay Andhāsura.
Verse 9
खड्गचर्मधरादेवी सुरूपा सिंहवाहिनी । मर्द्दयन्ती महादैत्यान्देवीकोटिसमन्विता
Ang Diyosang iyon—may hawak na espada at kalasag, maganda ang anyo, nakasakay sa leon—ay dumurog sa mga dakilang Dānava, na sinamahan ng milyun-milyong diyosa.
Verse 10
तस्या भयेन ये दैत्या विद्रुता दक्षिणार्णवम् । पृष्ठतोऽनुययौ तान्वै सा देवी सिंहवाहिनी
Sa takot sa kanya, ang mga Dānava na iyon ay tumakas patungo sa karagatan sa timog; at ang Diyosang nakasakay sa leon ay humabol sa kanila mula sa likuran.
Verse 11
इतस्ततस्ते धावन्तो मार्यमाणाश्च तद्गणैः । प्रभास क्षेत्रसंप्राप्ता नश्यमाना महार्णवम्
Tumatakbo kung saan-saan, at pinapatay ng kanyang mga tagapaglingkod, narating nila ang banal na lupain ng Prabhāsa at nasawi sa malawak na karagatan.
Verse 12
केचित्तत्र हता दैत्याः केचित्पातालमाययुः । निःशेषान्निहतान्दृष्ट्वा सा देवी सिंहवाहिनी
Ang ilang mga demonyo ay napatay doon; ang iba ay bumaba sa Pātāla. Nang makitang sila ay lubos na nawasak, ang Diyosang nakasakay sa leon ay nagtagumpay.
Verse 13
क्षेत्रं पवित्रमाज्ञाय तत्र स्थाने स्थिता शुभा । सोमेशादीशकोणस्था सौरीशादुत्तरे स्थिता
Nang malaman niyang banal ang kṣetra, nanatili roon mismo ang mapalad na Diyosa—nasa dako ng Īśāna mula sa Someśa, at nasa hilaga ng Saurīśa.
Verse 14
यस्तां तत्र स्थितां पश्येद्योषिद्वाथ नरोऽपि वा । स भूयात्सत्त्वसौभाग्यैः सप्तजन्मानि संयुतः
Sinumang makakita sa Kanya na nakatindig doon—babae man o lalaki—ay pagkakalooban ng kabutihan at mabuting kapalaran sa pitong kapanganakan.
Verse 15
गीतवाद्यादिकं नृत्यं यस्तत्र कुरुते नरः । तस्यान्वये न दौर्भाग्यं भूयात्तस्याः प्रसादतः
Ang sinumang sumayaw doon na may kasabay na awit at tugtugin, sa biyaya ng Diyosa, hindi sisibol ang kamalasan sa kanyang angkan.
Verse 16
घृतेन दीपकं तत्र या नारी संप्रयच्छति । रक्तवर्त्या महादेवि यावंतस्तत्र तंतवः । तावज्जन्मांतराण्येव सा सौभाग्यमवाप्नुयात्
O Dakilang Diyosa, ang babaeng maghandog doon ng lamparang pinakain ng ghee, na may pulang mitsa—kung gaano karaming hibla ang nasa mitsa, gayon karaming susunod na kapanganakan siyang magkakamit ng mabuting kapalaran.
Verse 17
यश्चैतत्तु पठेन्नित्यं तृतीयायां विशेषतः । शृणुयाद्वाऽपि यो भक्त्या स कामानखिलाल्लंभेत्
Ang sinumang bumibigkas nito araw-araw—lalo na sa ikatlong araw ng buwan—o kahit makinig nang may debosyon, ay makakamit ang lahat ng ninanais.
Verse 18
इति संक्षेपतः प्रोक्तो रुद्रशक्तित्रयक्रमः
Sa gayon, sa maikling sabi, naipahayag na ang wastong pagkakasunod ng pamamaraan hinggil sa tatlong Śakti ni Rudra.
Verse 19
एताः शक्तीः पूजयित्वा सोमेशं पूजयेत्ततः । सम्यग्यात्राफलापेक्षी एकां वा वरदामथ
Pagkatapos sambahin ang mga Śakti na ito, saka sambahin si Someśa. Ang manlalakbay-dambana na naghahangad ng ganap na bunga ng yātrā ay dapat gawin ito; o kung hindi man, sambahin man lamang ang isa sa mga Diyosa, ang tagapagkaloob ng biyaya.
Verse 59
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजादेवीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ikalimampu’t siyam na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Ajādevī,” sa unang bahagi ng Prabhāsakṣetra Māhātmya, sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, ayon sa saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.