Mantra-Māhātmya and Sādhana of Kārtavīryārjuna
Nyāsa, Yantra, Homa, and Dīpa-Vrata
दशास्येति च षड्भिः स्यात्पदैर्ङेतैः षडंगकम् । सिंच्यमानं युवतिभिः क्रीडंतं नर्मदाजले ॥ ५४ ॥
daśāsyeti ca ṣaḍbhiḥ syātpadairṅetaiḥ ṣaḍaṃgakam | siṃcyamānaṃ yuvatibhiḥ krīḍaṃtaṃ narmadājale || 54 ||
Ang pahayag na nagsisimula sa “daśāsya-” ay dapat maunawaan bilang isang yunit na ṣaḍaṅga, binubuo ng anim na kilalang salita. Ipinakikita nito ang (banal na anyo) na naglalaro sa tubig ng Narmadā, habang ang mga dalagang kabataan ay masayang nagwiwisik ng tubig sa Kanya.
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada on technical/Vedanga-style enumeration)
Vrata: none
Primary Rasa: shringara
Secondary Rasa: adbhuta
It links technical Vedic classification (a ṣaḍaṅga, six-part unit) with sacred imagery, showing that precise mantra-structure and devotional visualization can coexist in the Purāṇic-Vedāṅga tradition.
Bhakti is supported through contemplative imagery—envisioning the divine play in the Narmadā—while the verse simultaneously insists on correct verbal/metrical understanding, implying devotion grounded in disciplined recitation.
It highlights technical enumeration by pada (word/foot) and the identification of a passage as a six-part (ṣaḍaṅga) unit—useful for Chandas/recitation practice and for organizing mantra-texts in study.