Adhyaya 268

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नीराजनाविधिर्नाम सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विशाखान्त्विति क , छ च अथाष्टषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः छत्रादिमन्त्रादयः पुष्कर उवाच छत्रादिमन्त्रान्वक्ष्यामि यैस्तत् पूज्य जयादिकम् ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

Kaya nito, sa Agni Mahāpurāṇa, nagwakas ang ika-267 kabanata na pinamagatang “Ang Ritwal ng Nīrājana (seremonyal na pagwawagayway ng ilaw).” (Sa ilang manuskrito, may baryanteng pagbasa: “nagtatapos sa Viśākhā.”) Ngayon ay nagsisimula ang ika-268 kabanata: “Mga mantra para sa payong at iba pang (maharlika/panambang) sagisag.” Sinabi ni Puṣkara: “Ipahahayag ko ang mga mantra na nagsisimula sa payong; sa pamamagitan ng mga ito, ang mga sagisag na dapat sambahin ay nagkakaloob ng tagumpay at iba pa, sa bisa ng tapat na pananalita ni Brahmā, at sa kapangyarihan nina Soma at Varuṇa rin.”

Verse 2

सूर्यस्य च प्रभावेन वर्धस्व त्वं महामते पाण्डराभप्रतीकाश हिमकुन्देन्दुसुप्रभ

Sa makapangyarihang ningning ng Araw, nawa’y lumago at umunlad ka, O dakilang may isip—O ikaw na may mapusyaw na puting kislap, maningning na gaya ng niyebe, sampaguita, at ng buwan.

Verse 3

यथाम्बुदश्छादयते शिवायैनां वसुन्धरां तथाच्छादय राजानं विजयारोग्यवृद्धये

Kung paanong tinatakpan ng ulap-ulan ang daigdig na ito para sa kanyang kapakanan, gayon din ay takpan (at ingatan) ang hari, upang madagdagan ang tagumpay at kalusugan.

Verse 4

गन्धर्वकुलजातस्त्वं माभूयाः कुलदूषकः ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

Ikaw na isinilang sa angkan ng mga Gandharva, nawa’y hindi ka na muling maging tagapagdungis ng iyong lahi—sa di-nasisirang katotohanan ng salita ni Brahmā, at sa (katotohanan) nina Soma at Varuṇa rin.

Verse 5

प्रभावाच्च हुताशस्य वर्धस्व त्वं तुरङ्गम तेजसा चैव सूर्यस्य मुनीनां तपसा तथा

Sa makapangyarihang bisa ni Hutāśa (Agni), nawa’y lumago at umunlad ka, O kabayo; gayundin sa ningning ng Araw, at sa init ng tapas (pagpapakasakit/ascetismo) ng mga pantas.

Verse 6

रुद्रस्य ब्रह्मचर्येण पवनस्य बलेन च स्मर त्वं राजपुत्रो ऽसि कौस्तुभन्तु मणिं स्मर

Sa brahmacarya (disiplina ng pagpipigil) ni Rudra at sa lakas ng Diyos ng Hangin, alalahanin mo: ikaw ay anak ng hari. At alalahanin mo rin ang hiyas na Kaustubha.

Verse 7

यां गतिं ब्रह्महा गच्छेत् पितृहा मातृहा तथा भूम्यर्थे ऽनृतवादी च क्षत्रियश् च पराङ्मुखः

Ang kapalarang napapasa-kamay ng pumatay sa isang brāhmaṇa ay siya ring kapalarang tinatamo ng pumatay sa ama at pumatay sa ina; gayundin ng nagsisinungaling alang-alang sa lupa, at ng kṣatriya na tumatalikod sa labanan/tungkulin.

Verse 8

व्रजेस्त्वन्तां गतिं क्षिप्रं मा तत् पापं भवेत्तव विकृतिं मापगच्छेस्त्वं युद्धे ऽध्वनि तुरङ्गम

O kabayo, magtungo ka nang mabilis sa huling landas (itinakdang hakbang) mo; nawa’y hindi iyon maging kasalanan sa iyo. Huwag kang mahulog sa kaguluhan o kapinsalaan—manatiling matatag sa daan ng digmaan.

Verse 9

रिपून् विनिघ्नन्समरे सह भर्त्रा सुखी भव शक्रकेतो महावीर्यः सुवर्णस्त्वामुपाश्रितः

Sa pagdurog sa mga kaaway sa labanan, maging maligaya ka kasama ng iyong asawa. O Śakraketu, na may dakilang lakas—si Suvarṇa ay sumilong sa iyo at nasa iyong pag-iingat.

Verse 10

पतत्रिराड्वैनतेयस् तथा नारायणध्वजः काश्यपेयो ऽमृताहर्ता नागारिर्विष्णुवाहनः

Siya ang kataas-taasang panginoon ng mga ibon (Patatrirāṭ), si Vainateya; siya rin ang watawat ni Nārāyaṇa; anak ni Kaśyapa; tagapagdala ng amṛta (nektar ng kawalang-kamatayan); kaaway ng mga Nāga; at sasakyang-banal (vahana) ni Viṣṇu.

Verse 11

अप्रमेयो दुराधर्षो रणे देवारिसूदनः महाबलो मावेगो महाकायो ऽमृताशनः

Siya ay di-masusukat; di-masasalakay; sa digmaan, tagapagpuksa ng mga kaaway ng mga diyos; may dakilang lakas; hindi padalus-dalos; may napakalawak na anyo; at kumakain ng amṛta (ambrosia ng kawalang-kamatayan).

Verse 12

गरुत्मान्मारुतगतिस्त्वयि सन्निहितः स्थितः विष्णुना देवदेवेन शक्रार्थं स्थापितो ह्य् असि

Si Garutmān (Garuḍa), na ang bilis ay tulad ng hangin, ay nananahan dito at naririto sa loob mo; tunay nga, ikaw ay itinalaga ni Viṣṇu—ang Diyos ng mga diyos—para sa kapakanan ni Śakra (Indra).

Verse 13

जयाय भव मे नित्यं वृद्धये ऽथ बलस्य च साश्ववर्मायुधान्योधान्रक्षास्माकं रिपून्दह

Maging sanhi ka nawa ng aking tagumpay magpakailanman, at maging sanhi rin ng pag-unlad at lakas. Ingatan mo ang aming mga mandirigma—kasama ang kanilang mga kabayo, baluti, at sandata—at tupukin (lipulin) ang aming mga kaaway.

Verse 14

कुमुदैरावणौ पद्मः पुष्पदन्तो ऽथ वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नील एते ऽष्टौ देवयोनयः

Sina Kumuda at Airāvaṇa, Padma, Puṣpadanta, at saka Vāmana; Supratīka, Añjana, at Nīla—ang walong ito ay mga devayoni (mga nilalang na isinilang sa pagka-diyos).

Verse 15

तेषां पुत्राश् च पौत्राश् च बलान्यष्टौ समाश्रिताः भद्रो मन्दो मृगश् चैव गजः संकीर्ण एव च

Mula sa kanila ay lumilitaw (na wari’y) ang kanilang “mga anak” at “mga apo”—walong uri ng pormasyon ng hukbo ang nagmumula: ang Bhadra, ang Manda, ang Mṛga, ang Gaja, at gayundin ang Saṅkīrṇa (halong pormasyon).

Verse 16

वने वने प्रसूतास्ते स्मरयोनिं महागजाः पान्तु त्वां वसवो रुद्रा आदित्याः समरुद्गणाः

Nawa’y ang mga dakilang elepanteng yaon—na isinilang sa gubat sa gubat, mula sa pinagmulan ni Kāma—ay magtanggol sa iyo; at nawa’y ang mga Vasu, ang mga Rudra, ang mga Āditya, kasama ang mga pangkat ng Marut, ay mag-ingat sa iyo.

Verse 17

भर्तारं रक्ष नागेन्द्र समयः परिपाल्यतां ऐरावताधिरूढस्तु वज्रहस्तः शतक्रतुः

“Ingatan mo ang iyong panginoon, O Nāgendra (hari ng mga ahas); panatilihin nang wasto ang kasunduan. Sapagkat si Śatakratu (Indra), ang may hawak ng vajra, na nakasakay kay Airāvata, ay nakatindig bilang saksi at tagapagpatupad.”

Verse 18

पृष्ठतो ऽनुगतस्त्वेष रक्षतु त्वां स देवराट् अवाप्नुहि जयं युद्धे सुस्थश् चैव सदा व्रज

Nawa’y ang Hari ng mga diyos—na sumusunod sa iyong likuran—ang magtanggol sa iyo. Kamtin mo ang tagumpay sa digmaan, at laging lumakad na nasa kagalingan.

Verse 19

अवाप्नुहि बलञ्चैव ऐरावतसमं युधि श्रीस्ते सोमाद्बलं विष्णोस्तेजः सूर्याज्जवो ऽनिलात्

Nawa’y makamtan mo ang lakas—na kapantay ni Airāvata sa digmaan. Nawa’y dumating sa iyo ang Śrī (kapalaran) mula kay Soma; ang lakas mula kay Viṣṇu; ang ningning mula sa Araw; at ang bilis mula sa Hangin.

Verse 20

स्थैर्यं गिरेर्जयं रुद्राद्यशो देवात् पुरन्दरात् युद्धे रक्षन्तु नागास्त्वां दिशश् च सह दैवतैः

Nawa’y ipagkaloob ng Bundok sa iyo ang katatagan; nawa’y ipagkaloob ni Rudra ang tagumpay; nawa’y ipagkaloob ng Diyos ang karangalan; nawa’y ipagkaloob ni Purandara (Indra) ang lakas sa digmaan. Sa labanan, nawa’y ingatan ka ng mga Nāga, at nawa’y bantayan ka ng mga direksiyon kasama ang mga diyos na namamahala sa kanila.

Verse 21

अश्विनौ सह गन्धर्वैः पान्तु त्वां सर्वतो दिशः मन्वो वसवो रुद्रा वायुः सोमो महर्षयः

Nawa’y ang dalawang Aśvin, kasama ang mga Gandharva, ay magtanggol sa iyo mula sa lahat ng direksiyon. Nawa’y ang mga Manu, mga Vasu, mga Rudra, si Vāyu, si Soma, at ang mga dakilang rishi ay mag-ingat din sa iyo.

Verse 22

नागकिन्नरगन्धर्वयक्षभूतगणा ग्रहाः प्रमथास्तु सहादित्यैर् भूतेशो मातृभिः सह

Nawa’y ang mga pangkat ng Nāga, Kinnara, Gandharva, Yakṣa at Bhūta; ang mga Graha; at ang mga Pramatha—kasama ang mga Āditya—at si Bhūteśa na kasama ang mga Inang-Diyosa (Mātṛ), ay maging naroroon para sa pag-iingat at mapalad na tanda.

Verse 23

शक्रः सेनापतिः स्कन्दो वरुणश्चाश्रितस्त्वयि प्रदहन्तु रिपून् सर्वान् राजा विजयमृच्छतु

Nawa’y si Śakra (Indra), ang kumandante ng hukbo na si Skanda, at si Varuṇa—na sumilong sa iyo—ay tupukin at sunugin ang lahat ng kaaway; nawa’y makamtan ng hari ang tagumpay.

Verse 24

यानि प्रयुक्तान्यरिभिर्भूषणानि समन्ततः पतन्तु तव शत्रूणां हतानि तव तेजसा

Nawa’y anumang ‘palamuting’ kasangkapan na ipinukol o ipinamalas ng mga kaaway ay bumagsak sa lahat ng panig—ang iyong mga kaaway ay mapabagsak ng iyong tejas, ang ningning na kapangyarihan.

Verse 25

कालनेमिबधे यद्वत् युद्धे त्रिपुरघातने हिरण्यकशिपोर्युद्धे बधे सर्वासुरेषु च

Gaya ng nangyari sa pagpaslang kay Kālanemi, sa digmaan ng pagwasak sa Tripura, sa pakikipaglaban kay Hiraṇyakaśipu, at gayundin sa pagpatay sa lahat ng iba pang asura.

Verse 26

शोभितासि तथैवाद्य शोभस्व समयं स्मर नीलस्वेतामिमान्दृष्ट्वा नश्यन्त्वाशु नृपारयः

Tunay na ikaw ay napapalamutian kahit ngayon; magningning ka—alalahanin ang ipinangakong kasunduan. Sa pagkakita sa tandang bughaw-at-puti, nawa’y mabilis na mapuksa ang mga kaaway ng hari.

Verse 27

व्याधिभिर्विविधैर् घोरैः शस्त्रैश् च युधि निर्जिताः पूतना रेवती लेखा कालरात्रीति पठ्यते

Yaong mga dinaig ng nakapanghihilakbot at sari-saring karamdaman, at yaong natalo ng mga sandata sa digmaan—(para sa pag-iingat/pagpayapa) dapat bigkasin ang mga pangalang ito: Pūtanā, Revatī, Lekhā, at Kālarātrī.

Verse 28

दहन्त्वाशु रिपून् सर्वान्पताके त्वामुपाश्रिताः सर्वमेधे महायज्ञे देवदेवेन शूलिना

O Bandila (Patākā), nawa’y mabilis na masunog at mapuksa ang lahat ng kaaway—kami na kumakalinga sa iyo—gaya ng pagkakapagpala sa iyo sa Sarvamedha, ang dakilang yajña, ng Diyos ng mga diyos, ang Panginoong may trident.

Verse 29

शर्वेण जगतश् चैव सारेण त्वं विनिर्मितः नन्दकस्यापरां मूर्तिं स्मर शत्रुनिवर्हण

Ikaw ay hinubog ni Śarva, at ng mismong diwa ng sansinukob. O tagapaglipol ng kaaway, alalahanin (sa pagninilay) ang isa pang anyo ni Nandaka.

Verse 30

नीलोत्पलदलश्याम कृष्ण दुःस्वप्ननाशन असिर्विशसनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः

Maitim na gaya ng talulot ng asul na lotus; ang Madilim (Kṛṣṇa); tagapuksa ng masasamang panaginip; ang tabak na pumupuksa sa paghiwa; ang mamamaslang; ang malapad na espada—matulis ang talim at di-malalapitan.

Verse 31

औगर्भो विजयश् चैव धर्मपालस्तथैव च इत्यष्टौ तव नामानि पुरोक्तानि स्वयम्भुवा

“Augarbha, Vijaya, at gayundin si Dharmapāla—sa gayon, ang walong pangalan mo ay ipinahayag noon pa ni Svayambhū (Brahmā).”

Verse 32

नक्षत्रं कृत्तिका तुभ्यं गुरुर्देवो महेश्वरः हिरण्यञ्च शरीरन्ते दैवतन्ते जनार्दनः

Para sa iyo, ang nakṣatra ay Kṛttikā; ang iyong gurong-diyos ay si Maheśvara. Ang ginto ang sangkap ng iyong katawan, at ang iyong namumunong diyos ay si Janārdana (Viṣṇu).

Verse 33

राजानं रक्ष निस्त्रिंश सबलं सपुरन्तथा पिता पितामहो देवः स त्वं पालय सर्वदा

Ingatan mo ang hari, O tabak (nistriṁśa); ingatan mo rin ang hukbo at ang lungsod. Ikaw na diyos na parang ama at lolo—lagi mo silang pangalagaan.

Verse 34

शर्मप्रदस्त्वं समरे वर्मन् सैन्ये यशो ऽद्य मे रक्ष मां रक्षणीयो ऽहन्तवानघ नमो ऽस्तु ते

O baluti (kavaca), ikaw ang nagbibigay ng kapanatagan sa labanan. Sa hukbo, ingatan mo ang aking dangal ngayon; ingatan mo ako na dapat ingatan. O walang kasalanan, mamamatay ng kaaway—pagpupugay sa iyo.

Verse 35

दुन्दुभे त्वं सपत्नानां घोषाद्धृदयकम्पनः भव भूमिसैन्यानां यथा विजयवर्धनः

O tambol ng digmaan, sa iyong umuugong na dagundong, maging tagapagpayanig ng puso ng aming mga kaaway; at para sa mga hukbo sa lupa, maging tagapagpalago ng tagumpay.

Verse 36

यथा जीमूतघोषेण हृष्यन्ति वरवारणाः तथास्तु तव शब्देन हर्षो ऽस्माकं मुदावह

Kung paanong ang mahuhusay na elepante ay nagagalak sa dagundong ng mga ulap-ulan, gayon din nawa ang iyong tinig ay maghatid sa amin ng kagalakan—magdulot ng tuwa at sigla sa aming kalooban.

Verse 37

यथा जीमूतशब्देन स्त्रीणां त्रासो ऽभिजायते तथा तु तव शब्देन त्रस्यन्त्वस्मद्द्विषो रणे

Kung paanong sumisibol ang takot sa mga babae sa tunog ng kulog sa mga ulap, gayon din, sa iyong sigaw, nawa’y manginig sa takot ang aming mga kaaway sa labanan.

Verse 38

मन्त्रैः सदार्चनीयास्ते योजनीया जयादिषु घृतकम्बलविष्णादेस्त्वभिषेकञ्च वत्सरे

Sila’y dapat sambahin nang palagian sa pamamagitan ng mga mantra, at gamitin sa mga ritwal na nagsisimula sa seremonyang Jaya. At sa loob ng isang taon, nararapat ding isagawa ang abhiṣeka, ang paliligo ng pagtatalaga, para sa (diyos/mga bagay) gaya nina Ghṛtakambala, Viṣṇu, at iba pa.

Verse 39

राज्ञो ऽभिषेकः कर्तव्यो दैवज्ञेन पुरोधसा

Ang abhiṣeka (pagtatalaga sa pamamagitan ng banal na pagbuhos) ng hari ay dapat isagawa ng purohita ng palasyo, na isang daivajña na dalubhasa sa panghuhula/astrologo.