
The Six Limbs (Ṣaḍaṅga) of the Aghora-Astra (अघोरास्त्राणि षडङ्गानि)
Binubuksan ng kabanatang ito ang paglipat mula sa naunang paksa ng Pāśupata-Śānti tungo sa teknikal na paglalahad ng ṣaḍaṅga ng Aghora-Astra—anim na “sangkap/anggota” ng mantra na isinasagawa sa pamamagitan ng japa, homa, nyāsa, at kavaca. Itinuturo ni Īśvara ang maikling pormulang nakabatay sa haṃsa upang supilin ang kamatayan at karamdaman, at iniuutos ang malalaking handog sa apoy na may damong dūrvā para sa śānti at puṣṭi. Pagkaraan, pinalalawak ang teksto sa mga vidyā na panangga at pamimilit (mohanī, jṛmbhanī, vaśīkaraṇa, antardhāna), bilang isang nakaayos na repertoryo, kabilang ang mga ritwal laban sa magnanakaw, kaaway, at mga pighating dulot ng graha, na may Kṣetrapāla-bali at mga motibong “pagbabalik/pagpapabalik” ng pinsala. Kasabay ng mga gawaing ritwal (paghuhugas ng bigas na may mantra, pagbigkas sa pintuan, mga resipe ng pagpapausok, mga halo para sa tilaka), isinasama rin ang praktikal na pangangailangan—tagumpay sa alitan, pang-akit, kapalaran, at mga lunas para sa pagkakaroon ng supling—na nagpapakita ng ensiklopedikong pagsasanib ng teknolohiyang mantra at gamit na materia medica sa Purāṇa. Nagtatapos ito sa malinaw na doktrinang Śaiva: tinatawag si Īśāna at ang Pañcabrahman (Sadyojāta, Vāmadeva, Aghora, Tatpuruṣa, Īśāna) sa pamamagitan ng pagtatalaga ng aṅga at detalyadong kavaca, iniuugnay ang kapangyarihang pananggalang sa sentrong teolohikal ni Sadāśiva at sa pangakong kapwa pag-enjoy at paglaya.
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे पाशुपतशान्तिर्नामैकविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः असाध्यमपीति ख अथ द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः षडङ्गान्यघोरास्त्राणि ईश्वर उवाच ॐ ह्रूं हंस+इति मन्त्रेण मृत्युरोगादि शास्यति लक्षाहुतिभिर्दूर्वाभिः शान्तिं पुष्टिं प्रसाधयेत्
Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa, ang kabanatang tinatawag na “Pāśupata-Śānti” ay ang ika-321. Pagkaraan nito ay nagsisimula ang ika-322 kabanata: “Ang Ṣaḍaṅga (Anim na Sangkap) ng Aghora-Astra.” Wika ng Panginoon (Īśvara): “Sa pamamagitan ng mantra na ‘Oṃ hrūṃ haṃsa,’ napapasuko ang kamatayan, sakit, at iba pa. Sa isang lakh (100,000) na handog sa apoy gamit ang damong dūrvā, dapat maisakatuparan ang śānti (kapayapaan) at puṣṭi (pagpapalakas/kasaganaan).”
Verse 2
अथ वा प्रणवेनैव मायया वा षडानन दिव्यान्तरीक्षभौमानां शान्तिरुत्पातवृक्षके
O kaya naman, O Ṣaḍānana (Panginoong may anim na mukha), sa Pranava (Oṃ) lamang—o sa Māyā (pananggalang na mantra)—nagkakaroon ng pagpapayapa sa masasamang palatandaang nagmumula sa daigdig ng mga diyos, sa himpapawid/kalawakan, at sa lupa, ayon sa ritwal hinggil sa mga tanda ng pangitain.
Verse 3
ॐ नमो भगवति गन्ङे कालि महाकालि मांसशोणितभोजने रक्तकृष्णमुखि वशमानय मानुषान् स्वाहा ॐ लक्षं जप्त्वा दशांशेन हुत्वा स्यात् सर्वकर्मकृत् वशं नयति शक्रादीन्मानुषेष्वेषु क कथा
“Oṃ. Pagpupugay sa Mapalad na Diyosa—Gaṅgā, Kālī, Mahākālī—na tumatanggap ng laman at dugo, may mukhang pula at itim: ‘Ipasailalim sa aking kapangyarihan ang mga tao—svāhā.’ Oṃ. Kapag inulit (japa) ito nang isang lakh (100,000) at saka nag-alay sa apoy ng ikasampung bahagi nito, nagiging may kakayahang magsagawa ng lahat ng ritwal; napapasunod pa maging si Indra (Śakra) at iba pa—lalo na ang karaniwang tao.”
Verse 4
अन्तर्धानकरी विद्या मोहनी जृम्भनी तथा वशन्नयति शत्रूणां शत्रुबुद्धिप्रमोहिनी
May Vidyā na nagpapalubog sa pagkawala (paglalaho), may mohanī Vidyā na umaakit at nagpapabighani, at may jṛmbhanī Vidyā na nagpapamanhid o nagpaparalisa; at may Vidyā rin na nagpapasunod sa mga kaaway—yaong lumilito at nagpapahina sa pag-unawa ng kaaway.
Verse 5
कामधेनुरियं विद्या सप्तधा परिकीर्तिता मन्त्रराजं प्रवक्ष्यामि शत्रुचौरादिमोहनम्
Ang Vidyā na ito ay tulad ng Kāmadhenū, ang bakang tumutupad ng ninanais, at ipinahayag sa pitong anyo. Ngayon ay ituturo ko ang Mantra-Rāja na nagpapalito sa mga kaaway, magnanakaw, at iba pa.
Verse 6
महाभयेषु सर्वेषु स्मर्तव्यं हरपूजितं लक्षं जप्त्वा तिलैर् होमः सिद्ध्येदुद्धरकं शृणु
Sa lahat ng matitinding panganib, alalahanin ang (mantra/ritwal) na sinasamba ni Hara (Śiva). Pagkatapos bigkasin nang isang lakh (100,000) ulit, ang homa na may linga ay nagdudulot ng katuparan. Pakinggan ngayon ang Uddhāraka, ang pananggalang at tagapagligtas na ritwal.
Verse 7
ॐ हले शूले एहि ब्रह्मसत्येन विष्णुसत्येन रुद्रसत्येन रक्ष मां वाचेश्वराय स्वाहा दुर्गात्तारयते यस्मात्तेन दुर्गा शिवा मता ॐ चण्डकपालिनि दन्तान् किटि क्षिटि गुह्ये फट् ह्रीं अनेन मन्त्रराजेन क्षालयित्वा तु तण्डुलान्
“Om. O Diyosa ng araro at trident—dumating ka! Sa katotohanan ni Brahmā, sa katotohanan ni Viṣṇu, sa katotohanan ni Rudra, ingatan mo’y magtanggol sa akin; svāhā para kay Vāceśvara, Panginoon ng Pananalita.” Sapagkat siya ang nagpapatawid lampas sa mga kahirapan (durgā), kaya siya’y tinatawag na Durgā, ang mapalad na Śivā. “Om. O Caṇḍakapālinī, mabangis na may dalang bungo—para sa mga ngipin: kiṭi kiṣiṭi; sa lihim na dako: phaṭ; hrīṃ.” Sa Mantra-Rāja na ito, hugasan ang mga butil ng bigas at gamitin sa ritwal.
Verse 8
त्रिंशद्वारानि जप्तानि तच्चौरेषु प्रदापयेत् दन्तैश्चूर्णानि शुक्लानि पतितानि हि शुद्धये
Pagkatapos bigkasin (ang mantra) sa tatlumpung pintuan, ipahid o ilapat ito laban sa mga magnanakaw. At para sa paglilinis kapag nahulog sa karumihan, gamitin ang puting pulbos (kikiskis) na nalilikha ng mga ngipin.
Verse 9
अपिलजटाभारभास्वर विद्रावण त्रैलोक्यडामर दर भ्रम आकट्ट तोटय मोटय दह पच एवं सिद्धिरुद्रो ज्ञापयति यदि ग्रहोपगतः स्वर्गलोकं देवलोकं वा आरामविहाराचलं तथापि तमावर्तयिष्यामि वलिं गृह्ण ददामि ते स्वहेति क्षेत्रपालबलिं दत्वा ग्रहो न्यासाध्रदं व्रजेत् शत्रवो नाशमायान्ति रणे वैरगणक्षयः
“O ikaw na nagniningas sa bigat ng jata (buhok na nakapulupot)—tagapagtaboy! O nakapanghihilakbot na Ḍāmara ng tatlong daigdig—takot! Guluhin! Hilahin palabas! Hampasin! Durugin! Sunugin! Pakuluin!” Ganito ipinahahayag ni Rudra na nagkamit ng siddhi ang bisa: kahit ang ‘graha’ (espiritung sumasakmal) ay nakarating sa langit o sa daigdig ng mga deva, o sa hardin ng aliw, pook ng paglilibang, o bundok, ipakababalik ko pa rin siya. “Tanggapin ang handog (bali); ibinibigay ko sa iyo—svāhā!” Pagkatapos ihandog ang bali kay Kṣetrapāla (Tagapagbantay ng Lupain), umaalis ang graha mula sa pook na nilagyan ng nyāsa. Ang mga kaaway ay napapahamak; sa digmaan, nalilipol ang mga pangkat na kaaway.
Verse 10
हंसबीजन्तु विन्यस्य विषन्तु त्रिविधं हरेत् अगुरुञ्चन्दनं कुष्ठं कुङ्कुमं नागकेशरम्
Matapos ilagay (idagdag) ang haṃsabīja, dapat pawiin ang tatlong uri ng lason; gamit ang agarwood (gaharu), sandalwood (sándalo), costus (kuṣṭha), saffron (kuṅkuma), at nāgakeśara.
Verse 11
नखं वै देवदारुञ्च समं कृत्वाथ दूपकः माक्षिकेन समायुक्तो देहवस्त्रादिधूपनात्
Pagkapantayin ang bahagi ng nakha at deodāra (cedar ng Himalaya), ihanda ang dūpaka na pangpausok. Kapag hinaluan ng pagkit ng bubuyog at ipinangpausok sa katawan, kasuotan, at iba pa, ito’y nagiging insensong pananggalang.
Verse 12
विवादे मोहने स्त्रीणां भण्डने कलहे शुभः कन्याया वरणे भाग्येमायामन्त्रेण मन्त्रितः
Kapag binasbasan at minantra sa Māyā-mantra, ito’y mapalad at mabisa: sa mga pagtatalo, sa pang-aakit/pagpapasunod sa kababaihan, sa mga away at alitan, sa pagkuha ng isang dalaga bilang mapapangasawa, at sa mga usaping may kinalaman sa kapalaran.
Verse 13
ह्रीं रोचनानागपुष्पाणि कुङ्कुमञ्च महःशिला ललाटे तिलकं कृत्वा यं पश्येत्स वशी भवेत्
Gumawa ng tilaka sa noo gamit ang rocanā, nāga-puṣpa, saffron (kuṅkuma), at mahaḥśilā, at bigkasin ang “Hrīṁ”; sinumang matitigan, siya’y magiging masunurin (mapapasailalim sa impluwensiya).
Verse 14
शतावर्यास्तु चूर्णन्तु दुग्धपीतञ्च पुत्रकृत् नागकेशरचूर्णन्तु घृतपक्वन्तु पुत्रकृत्
Ang pulbos ng śatāvarī, kapag ininom kasama ng gatas, ay sinasabing nakatutulong sa pagkaanak ng lalaki. Gayundin, ang pulbos ng nāgakeśara, kapag niluto sa ghee at kinain, ay sinasabing nakatutulong sa pagkaanak ng lalaki.
Verse 15
पालाशवीजपानेन लमेत पुत्रकन्तथा ॐ उत्तिष्ठ चामुण्डे जम्भय मोहय अमुकं वशमानय स्वाहा निघ्नान्त्वति ख , छ च षड्विंशा सिद्धविद्या सा नदीतीरमृदा स्त्रियम्
Sa pag-inom ng pagbabad (infusion) mula sa mga binhi ng palāśa, nagiging masunurin at madaling mapahinuhod kahit ang isang bata. (Bigkasin:) “Oṃ, bumangon, O Cāmuṇḍā; paralisahin, lituhin, at pasukuin si ‘amukaṃ’ sa aking kapangyarihan—svāhā.” Pagkaraan, bigkasin ang “nighnāntu” kasama ng mga pantig na “kha” at “cha”; ito ang ika-26 na ganap na Vidyā (siddha-vidyā). Isinasagawa ito gamit ang luwad na kinuha sa pampang ng ilog, sa ritwal na may kinalaman sa isang babae.
Verse 16
कृत्वोन्मत्तरसेनैव नामालिख्यार्कपत्रके मूत्रोत्सर्गन्ततः कृत्वा जपेत्तामानयेत्स्त्रियम्
Pagkatapos ihanda ang nakalalasing/nakaaakit na esensya (unmatta-rasa), isulat ang pangalan ng babae sa dahon ng arka (Calotropis). Pagkaraan, umihi rito at bigkasin ang itinakdang mantra; sa gayon, napapapunta sa sarili ang babae.
Verse 17
ॐ क्षुंसः वषट् महामृत्युञ्जयो मन्त्रो जप्याद्धोमाच्च पुष्टिकृत् ॐ हंसः ह्रूं हूं स ह्रः सौंः मृतसञ्जीवनी विद्यां अष्टार्णा जयकृद्रणे
Ang Mahāmṛtyuñjaya mantra—“Oṃ kṣuṃsaḥ, vaṣaṭ”—ay dapat ulit-ulitin sa japa at ihandog din sa homa (handog sa apoy); ito’y nagdudulot ng pagyabong at pagpapatibay. Gayundin, “Oṃ haṃsaḥ hrūṃ hūṃ sa hraḥ sauṃḥ”: ito ang walong-pantig na Mṛtasañjīvanī Vidyā, na nagbibigay ng tagumpay sa digmaan.
Verse 18
मन्त्रा ईशानमुख्याश् च धर्मकामादिदायकाः ईशानः सर्वविद्यानामीश्वरःसर्वभूतानां
Ang mga mantrang ito—lalo na yaong mga pangunahing mantra ni Īśāna—ay nagkakaloob ng dharma, kāma, at iba pang layunin. Si Īśāna ang Panginoon ng lahat ng vidyā (mga sangay ng kaalaman) at ang Soberano ng lahat ng nilalang.
Verse 19
ब्रह्मणश्चाधिपतिर्ब्रह्म शिवो मे ऽस्तु सदाशिवः ॐ तत्पुरुषाय विद्महे महादेवाय धीमहि तन्नो रुद्रः प्रचोदयात् ॐ अघोरेभ्यो ऽथ घोरेभ्यो धोरहरेभ्यस्तु सर्वतः
Nawa’y maging mapalad sa akin si Sadāśiva—na siyang Brahmā at siya rin ang Panginoon (adhīpati) ni Brahmā—bilang si Śiva. Oṃ: Nakikilala at pinagninilayan namin si Tatpuruṣa; minumuni-muni namin si Mahādeva; nawa’y si Rudra na iyon ang mag-udyok at magpaliwanag sa amin. Oṃ: Pagpupugay sa mga anyong Aghora (di-nakakatakot) at gayundin sa mga anyong Ghōra (nakakatakot)—sa katotohanan, sa mga nag-aalis ng takot—mula sa lahat ng dako.
Verse 20
सर्वेभ्यो नमस्ते रुद्ररूपेभ्यः ॐ वामदेवाय नमो ज्येष्ठाय नमः रुद्राय नमः कालाय नमः कलविकरणाय नमो बलविकरणाय नमो बलप्रमथनाय नमः सर्वभूतदमनाय नमो मनोन्मानाय नमः ॐ सद्योजातं प्रवक्ष्यामि सद्योजाताय वै नमः भवे भवे ऽनादिभवे भजस्व मां भवोद्भव
Pagpupugay sa lahat ng anyo Mo bilang Rudra. Oṁ—pagpupugay kay Vāmadeva; pagpupugay kay Jyeṣṭha; pagpupugay kay Rudra; pagpupugay kay Kāla (Panahon/Kamatayan); pagpupugay sa Nagpapahiwalay ng mga bahagi (kalā-vikaraṇa); pagpupugay sa Nagpapahiwalay ng lakas (bala-vikaraṇa); pagpupugay sa Dumudurog at nagpapasuko ng lakas (bala-pramathana); pagpupugay sa Tagapagpaamo ng lahat ng nilalang; pagpupugay sa Lumalampas at nag-aangat sa isipan. Oṁ—ngayon ay ipahahayag ko ang “Sadyojāta”; tunay na pagpupugay kay Sadyojāta. Sa bawat pag-iral at paglitaw—O Bhava na walang pasimula—mahabag Ka sa akin, O Bhavodbhava, pinagmumulan ng lahat ng paglitaw.
Verse 21
पञ्चब्रह्माङ्गषट्कञ्च वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदं ॐ नमः परमात्मने पराय कामदाय परमेश्वराय योगाय योगसम्भवाय सर्वकराय कुरु सत्य भव भवोद्भव वामदेव सर्वकार्यकर पापप्रशमन सदाशिव प्रसन्न नमो ऽस्तु ते स्वाहा पञ्चब्रह्माङ्गफट्कारमिति ञ हृदयं सर्वार्थदन्तु सप्तत्यक्षरसंयुतं हा शिखा ॐ शिवात्मक महातेजः सर्वज्ञ प्रभुरावर्तय महाघोर कवच पिङ्गल नमः महाकवच शिवाज्ञया हृदयं बन्ध घूर्णय चूर्णय सूक्ष्मवज्रधर वज्रपाश धनुर्वज्राशनिवज्रशरीर मम शरीरमनुप्रविश्य सर्वदुष्टान् स्तम्भय हूं अक्षराणान्तु कवचं शतं पञ्चाक्षराधिकम्
Ipahahayag ko ang anim-na-bahaging pormula (aṅga-ṣaṭka) ng Pañcabrahman, na nagbibigay ng kapakinabangan sa daigdig at ng paglaya: “Oṁ—pagpupugay sa Kataas-taasang Sarili, sa Transendente, sa Tagapagkaloob ng mga ninanais, sa Pinakamataas na Panginoon; sa Yoga at sa pinagmulan ng Yoga; sa Gumagawa ng lahat. Gawin itong totoo; magpakita; O Bhavodbhava; O Vāmadeva, tagaganap ng lahat ng gawain; tagapawi ng kasalanan; O Sadāśiva, maging mapagpala—pagpupugay sa Iyo; svāhā.” Ito ang tinatawag na “phaṭ-pormula ng mga bahagi ng Pañcabrahman.” Ang pantig na “ña” ay itinalaga bilang Hṛdaya (Puso) at nagbibigay ng lahat ng layon; ito’y kaugnay ng pitumpung pantig. Ang pantig na “hā” ay itinalaga bilang Śikhā (tuktok na buhol). “Oṁ—O may kalikasang Śiva, dakilang liwanag, Panginoong lubos na nakaaalam, paikutin/ibalik (ang bisa); O Mahāghora—ito ang baluti (kavaca); O Piṅgala—pagpupugay.” Sa utos ni Śiva: “Itali ang puso; paikutin (ang mga kaaway); durugin, O maselang Tagapagdala ng Vajra; O Vajra-noose; O Vajra-bow; O may katawang kulog-vajra—pumasok sa aking katawan at patigilin ang lahat ng masasama—hūṃ.” Ang baluting pananggalang ay may isandaang pantig, dagdag pa ang limang pantig.
It repeatedly uses a standard tantric workflow: lakṣa-japa (100,000 repetitions) followed by daśāṃśa-homa (one-tenth oblations), then nyāsa/kavaca for embodiment and protection, and bali offerings (notably to Kṣetrapāla) for boundary-control and removal of afflictive forces.
The practical rites culminate in Īśāna and the Pañcabrahman framework, where Sadāśiva and the five faces (Sadyojāta, Vāmadeva, Aghora, Tatpuruṣa, Īśāna) become the doctrinal ground for aṅga-nyāsa and kavaca—recasting protection and power as expressions of Śiva’s sovereignty rather than isolated technique.