Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 47
कृष्णपक्षे चतुर्द्दश्यां स्नानं च विहितं सदा । पिण्याकैंगुदकेनापि पिंडं तत्र ददाति यः । पितॄणामक्षया तृप्तिः पितृलोकं स गच्छति
kṛṣṇapakṣe caturddaśyāṃ snānaṃ ca vihitaṃ sadā | piṇyākaiṃgudakenāpi piṃḍaṃ tatra dadāti yaḥ | pitṝṇāmakṣayā tṛptiḥ pitṛlokaṃ sa gacchati
ในวันจตุรทศีแห่งกฤษณปักษ์ มีบัญญัติให้สรงน้ำที่นั่นเสมอ ผู้ใดแม้ด้วยของง่ายดาย เช่น กากน้ำมันและน้ำ ถวายปิณฑะ ณ ที่นั้น ปิตฤของผู้นั้นย่อมอิ่มเอมไม่สิ้นสุด และผู้นั้นย่อมไปสู่ปิตฤโลก
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Prabhāsa-khaṇḍa māhātmya narration style)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: At dawn on kṛṣṇa-pakṣa caturdaśī, pilgrims bathe in the sacred waters of Prabhāsa; a devotee offers a humble piṇḍa made with simple ingredients, while ancestral spirits receive ‘akṣaya’ satisfaction and the devotee is shown approaching Pitṛloka.
FAQs
Even modest, sincere ancestral rites performed at Prabhāsa—especially on kṛṣṇa-caturdaśī—yield enduring benefit for one’s Pitṛs and uplift the performer.
Prabhāsa-kṣetra (Prabhāsatīrtha region), praised in the Prabhāsa-khaṇḍa’s Prabhāsa-kṣetra-māhātmya.
Snāna on the dark-fortnight caturdaśī and piṇḍadāna (even with simple substances like piṇyāka and water).