Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 173
प्रथिता प्रविभक्ता च शोभिता च वसुन्धरा । दुग्धा हि यत्नतो राज्ञा पत्तनाकरमालिनी
prathitā pravibhaktā ca śobhitā ca vasundharā | dugdhā hi yatnato rājñā pattanākaramālinī
ดังนี้ วสุธรา จึงเลื่องลือ ถูกจัดสรรอย่างงดงาม และได้รับการประดับประดา พระราชาทรงเพียรพยายามรีดนาง—แผ่นดินผู้มีนครและเหมืองแร่เป็นพวงมาลัย
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetra-māhātmya narration style)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (as prosperous, ordered sacred landscape)
Type: kshetra
Scene: A panoramic ‘garlanded Earth’: Bhūdevī-cow or goddess with a necklace made of miniature cities, forts, and mine entrances; King Pṛthu carefully milks her into vessels while artisans and farmers flourish in the background.
FAQs
Prosperity arises when leadership organizes, protects, and beautifies the land through disciplined effort aligned with dharma.
The kṣetra-context is Prabhāsa; the verse emphasizes the sanctified ideal of a well-ordered earth that supports dharmic life.
None explicitly.