Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
ईश्वर उवाच । आसीत्पूर्वं द्विजो देवि नाम्ना ख्यातः शमीमुखः । गार्हस्थ्ये वर्तमानस्य तस्य पुत्रो व्यजायत । वैशाख इति नाम्नाऽसौ रौद्रकर्मा व्यजायत
īśvara uvāca | āsītpūrvaṃ dvijo devi nāmnā khyātaḥ śamīmukhaḥ | gārhasthye vartamānasya tasya putro vyajāyata | vaiśākha iti nāmnā'sau raudrakarmā vyajāyata
อีศวรตรัสว่า: กาลก่อน โอ้เทวี มีทวิชะ (พราหมณ์) ผู้มีนามเลื่องลือว่า “ศมีมุขะ” เมื่อเขาดำรงอยู่ในคฤหัสถ์อาศรม ก็มีบุตรชายถือกำเนิดขึ้น บุตรนั้นมีนามว่า “ไวศาขะ” และเติบโตเอนเอียงไปสู่กรรมอันดุร้าย
Īśvara (Śiva)
Listener: Mahādevī
Scene: Śiva begins the tale: a respected brāhmaṇa Śamīmukha in household life; the birth of his son Vaiśākha, whose demeanor foreshadows fierce actions—setting a somber tone before eventual redemption.
FAQs
Purāṇic narratives trace moral causality—birth, upbringing, and tendencies—preparing the ground for later transformation.
The broader Prabhāsakṣetra Māhātmya context; the story explains why Śūlasthāna becomes famed through Vālmīki.
None; this verse supplies genealogical and character background for the tīrtha-kathā.