अनु तत्र समुत्तस्थौ व्याघ्रो रौद्रतराकृतिः । व्यादितास्यो रवं देवि व्यनद्भैरवं ततः
anu tatra samuttasthau vyāghro raudratarākṛtiḥ | vyāditāsyo ravaṃ devi vyanadbhairavaṃ tataḥ
แล้วเบื้องหลังพวกเขาทันใดนั้น เสือผู้มีรูปอันดุร้ายยิ่งก็ผุดลุกขึ้นมา อ้าปากกว้าง โอ้เทวี แล้วมันก็คำรามเสียงน่าสะพรึงกลัวดุจไภรวะ
Narrator addressing Devī (the listener is ‘Devī’ in the verse)
Tirtha: प्रभासक्षेत्र
Type: kshetra
Listener: शौनकादयः
Scene: पृष्ठतः सहसा व्याघ्रः उदतिष्ठत्—रौद्रतराकृतिः, व्यादितास्यः, भैरव-रवः; यात्रापथ पर धूलि/वन-छाया, पात्रों में विस्मय-भय।
Dharma-narratives often introduce fear and danger as tests; steadfastness amidst terror becomes the doorway to grace and merit.
The setting remains Prabhāsakṣetra within the Skanda Purana’s Prabhāsa Khaṇḍa.
None; this verse functions as a narrative turning-point introducing a crisis.