Adhyaya 154

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापविमोचनम् । हिरण्येश्वरवायव्ये धनुषां त्रितये स्थितम्

พระอีศวรตรัสว่า: โอ้มหาเทวี ต่อจากนั้นพึงไปยังลึงคะผู้ปลดเปลื้องบาป ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศพายัพ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) จากหิรัณเยศวร ห่างออกไปสามช่วงคันธนู

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्

โอ้มหาเทวี ลึงคะนี้ทำลายบาปของสรรพสัตว์ได้ แม้เพียงได้เห็น และแม้เพียงได้สัมผัส นี่คือลึงคะดั้งเดิม อันพระคายตรีได้สถาปนาไว้ ณ ที่นี้

Verse 3

तल्लिंगं समनुप्राप्य गायत्रीं जपते तु यः । ब्राह्मणस्तु शुचिर्भूत्वा मुच्यते दुष्प्रतिग्रहात्

ผู้ใดเข้าไปถึงลึงคะนั้นแล้วสวดภาวนาคาถาคายตรี ผู้นั้นซึ่งเป็นพราหมณ์ เมื่อชำระตนให้บริสุทธิ์แล้ว ย่อมพ้นจากโทษแห่งการรับทานที่ไม่สมควร

Verse 4

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु दंपती यस्तु भोजयेत् । परिधाप्य यथाशक्त्या दौर्भाग्यैर्मुच्यते नरः

ในวันเพ็ญเดือนเชษฐะ ชายผู้ใดเลี้ยงอาหารคู่สามีภรรยา และตามกำลังยังให้เขาสวมใส่เครื่องนุ่งห่ม ผู้นั้นย่อมพ้นจากเคราะห์ร้ายและความอัปมงคล

Verse 5

गंधपुष्पोपहारैश्च पौर्णमास्यां तु योऽर्चयेत् । ब्राह्मण्यं जायते तस्य सप्त जन्मानि सुंदरि

โอ้ผู้เลอโฉม ผู้ใดบูชา ณ ที่นั้นในวันเพ็ญ ด้วยเครื่องสักการะคือของหอมและดอกไม้ ผู้นั้นย่อมได้บารมีและฐานะแห่งพราหมณ์ตลอดเจ็ดชาติ

Verse 6

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात्सारतरं प्रिये

ดังนี้แล โอ้เทวี ได้กล่าวมหาตมยะอันทำลายบาปแล้ว; ด้วยพระกรุณาแห่งพรหมกุณฑะ โอ้ที่รัก นี่คือแก่นแท้ยิ่งกว่าแก่นแท้ทั้งปวง

Verse 154

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบลงแล้ว บทที่มีนามว่า “พรรณนามหาตมยะของคายตรีศวร” อันอยู่ในพรหมกุณฑมหาตมยะ ภายในปรภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งคัมภีร์ที่เจ็ด ปรภาสขันฑะ ของศรีสกันทมหาปุราณ (เอกาศีติสาหัสรีสํหิตา)