पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्
pāpaghnaṃ sarvajaṃtūnāṃ darśanātsparśanādapi | ādyaṃ liṃgaṃ mahādevi gāyatryā saṃpratiṣṭhitam
โอ้มหาเทวี ลึงคะนี้ทำลายบาปของสรรพสัตว์ได้ แม้เพียงได้เห็น และแม้เพียงได้สัมผัส นี่คือลึงคะดั้งเดิม อันพระคายตรีได้สถาปนาไว้ ณ ที่นี้
Īśvara (Śiva) (deduced from adjoining context in this prasaṅga)
Tirtha: Ādya-liṅga (Gayatrī-pratiṣṭhita) / Pāpaghnaliṅga
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: A radiant ancient liṅga emanates light; pilgrims gain purification by merely seeing or touching; a subtle presence of Goddess Gayatrī (five-faced or as a luminous mantra-form) is shown as the establisher.
Holy places and consecrated liṅgas transmit pāpa-kṣaya (sin-destruction) even through simple, sincere contact such as darśana and sparśa.
Prabhāsa Kṣetra, in the context of Brahmakuṇḍa and the Gāyatrīśvara/primordial liṅga tradition.
No detailed ritual is prescribed here; the verse emphasizes the efficacy of darśana (seeing) and sparśa (touching) of the liṅga.