Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 138
विश्वकर्म्मोवाच । आगतैव हि मे वेश्म भवता श्रूयतां वचः । विख्यातं तेजसाऽढ्यं त इदं रूपं सुदुःसहम्
viśvakarmmovāca | āgataiva hi me veśma bhavatā śrūyatāṃ vacaḥ | vikhyātaṃ tejasā'ḍhyaṃ ta idaṃ rūpaṃ suduḥsaham
วิศวกรรมันกล่าวว่า “แท้จริงพระองค์เสด็จมาถึงเรือนของข้าแล้ว ขอทรงสดับถ้อยคำของข้า รูปของพระองค์นี้เลื่องลือและอุดมด้วยเดชรัศมี ยากยิ่งที่จะทนรับได้”
Viśvakarman
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahātmya audience
Scene: Viśvakarman addresses Sūrya respectfully at the threshold of a radiant workshop, gesturing toward Sūrya’s blazing form as ‘hard to endure’; tools, molten gold, and celestial architecture emphasize divine craftsmanship.
FAQs
Power (tejas) is auspicious, but without measure it becomes unendurable—dharma seeks balance, not excess.
Prabhāsa-kṣetra is the overarching sacred setting; the dialogue functions as māhātmya narrative within that pilgrimage frame.
No explicit ritual is prescribed in this verse.