Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
रामराम महाबाहो या त्वया वसुधा च नः । वाजिमेधे मखे दत्ता क्षत्रियैः सा हता बलात् । तस्मान्नो देहि तां भूयो हत्वा तान्क्षत्रियाधमान् । कुरु श्रेयोऽभिवृद्धिं तां यद्यस्ति तव पौरुषम्
rāmarāma mahābāho yā tvayā vasudhā ca naḥ | vājimedhe makhe dattā kṣatriyaiḥ sā hatā balāt | tasmānno dehi tāṃ bhūyo hatvā tānkṣatriyādhamān | kuru śreyo'bhivṛddhiṃ tāṃ yadyasti tava pauruṣam
“รามะ รามะ โอ้ผู้มีพาหาอันเกรียงไกร! แผ่นดินที่ท่านประทานแก่พวกเราในพิธีอัศวเมธยัญ ได้ถูกเหล่ากษัตริย์นักรบ (กษัตริยะ) แย่งชิงไปด้วยกำลัง เพราะฉะนั้นโปรดประทานคืนแก่เราอีกครั้ง—หลังจากปราบกษัตริยะผู้ต่ำช้าเหล่านั้น แล้วจงสถาปนาความผาสุกและการฟื้นคืนให้สำเร็จ หากวีรภาพของท่านยังดำรงอยู่จริง”
Brāhmaṇas (petitioners) addressing Bhārgava Rāma (Paraśurāma)
Type: kshetra
Scene: A group of distressed brāhmaṇas petition Paraśurāma—mighty-armed, axe-bearing—pleading for restoration of yajña-granted land seized by kṣatriyas; the moment is charged with moral indignation and impending violence.
FAQs
Dāna given in sacrifice is sacred and must be protected; violating it is adharma that invites decisive correction.
No site is named in this request-verse; it functions as the ethical trigger for Bhārgava Rāma’s actions that later sanctify places through events.
The Aśvamedha (vājimedha) sacrifice and the sacrificial land-gift (dāna of earth) are referenced as the basis of the brāhmaṇas’ claim.