Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 15
राम उवाच । पितरो यदि तुष्टा मे यच्छंति यदि वांछितम् । तस्मात्तीर्थमिदं पुण्यं मन्नाम्ना लोकविश्रुतम् । रक्तदोषविनिर्मुक्तं सेवितं वरतापसैः
rāma uvāca | pitaro yadi tuṣṭā me yacchaṃti yadi vāṃchitam | tasmāttīrthamidaṃ puṇyaṃ mannāmnā lokaviśrutam | raktadoṣavinirmuktaṃ sevitaṃ varatāpasaiḥ
พระรามตรัสว่า “หากปิตฤทั้งหลายของเราพอพระทัยและประทานสิ่งที่ปรารถนา ขอให้ทิรถะอันศักดิ์สิทธิ์นี้เลื่องลือในโลกด้วยนามของเรา—พ้นจากมลทินแห่งบาปโลหิต และเป็นที่สักการะของดาบสผู้ทรงพรตอันประเสริฐ”
Rāma
Tirtha: Rāmahrada (proposed)
Type: kund
Listener: Pitṛs (ancestors)
Scene: Rāma stands at a quiet water-hollow formed by offerings to the ancestors; he declares a vow that the place become a famed tīrtha, purified of blood-guilt, while austere sages gather nearby.
FAQs
A tīrtha becomes spiritually potent not only by geography but by dharmic intention—purity, truthfulness, and ancestral blessing sanctify a place for all.
The holy site is the tīrtha that will become famous by Rāma’s name—later declared as Rāmahrada.
The verse frames a boon: establishing a tīrtha renowned for purity (freedom from rakta-doṣa) and fit for ascetic practice; it implies pilgrimage and devotional resort to the site.