Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
स्मरमाणाऽथ सा तस्य प्रभावं वरवर्णिनी । तीर्थमागत्य सद्भक्त्या स्नानं तत्र समाचरत् । चैत्रशुक्लतृतीयायां यामर्क्षे सूर्यवासरे
smaramāṇā'tha sā tasya prabhāvaṃ varavarṇinī | tīrthamāgatya sadbhaktyā snānaṃ tatra samācarat | caitraśuklatṛtīyāyāṃ yāmarkṣe sūryavāsare
ครั้นระลึกถึงอานุภาพอันน่าอัศจรรย์ของสถานนั้น นางผู้มีผิวพรรณงามได้มาถึงตีรถะ และด้วยภักติอันแท้จริงได้ประกอบพิธีอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ ณ ที่นั้น—ในติติที่สามแห่งปักษ์สว่างเดือนไจตรา ใต้นักษัตรของยมะ และในวันอาทิตย์
Narrator (purāṇic narrator within Tīrthamāhātmya context; exact speaker not explicit in snippet)
Type: kund
Scene: Menakā, radiant and modestly adorned, approaches the sacred waters with folded hands; she steps into the pond/river for ritual bathing at midday; the sun is prominent; the atmosphere is reverent and serene.
FAQs
Devotional bathing at a tīrtha, performed with remembrance of its prabhāva, becomes a concentrated act of purification and merit.
The verse praises the tīrtha featured in Adhyāya 42 (Nāgarakhaṇḍa, Tīrthamāhātmya); the precise toponym lies in the surrounding passage.
Snāna (ritual bathing) at the tīrtha with sincere devotion, specifically timed to Caitra śukla tṛtīyā, Yama-nakṣatra, and Sunday.