Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 23
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दुर्वासा हर्षसंयुतः । क्षितिदानोद्भवां चक्रे स्वस्ति ब्राह्मणसत्तमाः । प्रासादं निर्ममे पश्चात्तस्य वाक्ये व्यवस्थितः
tasya tadvacanaṃ śrutvā durvāsā harṣasaṃyutaḥ | kṣitidānodbhavāṃ cakre svasti brāhmaṇasattamāḥ | prāsādaṃ nirmame paścāttasya vākye vyavasthitaḥ
ครั้นได้สดับถ้อยคำนั้น ทุรวาสามุนีเปี่ยมด้วยปีติ จึงเปล่งวาจาอวยพรอันเป็นมงคล อันบังเกิดจากทานแห่งแผ่นดิน โอ้พราหมณ์ผู้ประเสริฐทั้งหลาย แล้วท่านยึดมั่นตามวาจาของตน จึงสร้างปราสาทคือเทวาลัยในกาลต่อมา
Narrator (contextual)
Type: kshetra
Scene: Durvāsā, radiant with joy, raises his hand in blessing as the donor’s land-gift is affirmed; artisans begin laying foundations for a prāsāda in a tīrtha landscape.
FAQs
Atonement culminates in auspicious action: charity (land-gift) and establishing worship through a temple transforms conflict into sacred merit.
The narrative sacralizes the location where the Śiva-prāsāda is built, but the tīrtha’s proper name is not contained in this verse alone.
Land donation accompanied by svasti (benediction) and the construction of a prāsāda (temple) for Śiva are the key prescribed acts.