Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 92
नास्ति मे किञ्चिदप्राप्तं तथाऽसाध्यं महीपते । तस्मात्तव करिष्यामि कृत्यं यद्यपि दुर्लभम्
nāsti me kiñcidaprāptaṃ tathā'sādhyaṃ mahīpate | tasmāttava kariṣyāmi kṛtyaṃ yadyapi durlabham
“ข้าแต่มหีปติ ไม่มีสิ่งใดที่ข้าพเจ้าเอื้อมไม่ถึง และไม่มีสิ่งใดเป็นไปไม่ได้สำหรับข้าพเจ้า เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจะประกอบพิธีที่ท่านต้องการให้สำเร็จ แม้จะหาได้ยากยิ่งก็ตาม”
The brāhmaṇa (Devaśarman, by immediate narrative continuity)
Type: kshetra
Listener: King Viṣṇusena
Scene: The brāhmaṇa speaks with calm authority, promising to perform the king’s requested rite though rare; the king listens with hope; ritual implements (kuśa, kamaṇḍalu, ladle) appear subtly.
FAQs
Priestly duty includes enabling righteous rites for others—especially acts meant for ancestral uplift—without fear of difficulty.
Nāgahrada, presented as a potent setting where ritual action can bear liberating fruit.
Undertaking the required rite (kṛtya), which in this episode is the performance of śrāddha at the tīrtha.