Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 95
नायमत्यंतसंवासः कस्यचित्केनचित्सह । अपि स्वेन शरीरेण किमुतान्यैर्वृथा जनैः
nāyamatyaṃtasaṃvāsaḥ kasyacitkenacitsaha | api svena śarīreṇa kimutānyairvṛthā janaiḥ
ไม่มีผู้ใดอยู่ร่วมกับผู้ใดได้ตลอดกาล แม้กับกายของตนเองก็ไม่มีความเป็นสหายถาวร—ยิ่งกว่านั้นกับผู้อื่นซึ่งท้ายที่สุดเป็นเพียงผู้ร่วมทางชั่วคราวเท่านั้น
Unspecified narrator/character within the Tīrthamāhātmya storyline (context not provided in snippet)
Scene: A teacher points to a human figure and then to a fading outline or skeletal motif to indicate bodily impermanence; travelers/pilgrims in the background suggest transient companionship on a road.
FAQs
It teaches vairāgya: recognizing impermanence reduces clinging and prepares the mind for dharma and pilgrimage-oriented spiritual life.
This verse is a general dharmic reflection within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; the specific tīrtha is not named in this single shloka.
No explicit ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is prescribed in this verse.