Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
शुचौ देशे समे पुण्ये पूर्वोत्तरप्लवे शुभे । मंडपं कारयेद्विद्वान्रम्यं ष़ोशहस्तकम् । तन्मध्ये कारयेद्वेदिं चतुर्हस्त प्रमाणतः । यजमानस्य हस्तेन हस्तैकेन समुच्छ्रिताम्
śucau deśe same puṇye pūrvottaraplave śubhe | maṃḍapaṃ kārayedvidvānramyaṃ ṣa़ोśahastakam | tanmadhye kārayedvediṃ caturhasta pramāṇataḥ | yajamānasya hastena hastaikena samucchritām
ในสถานที่บริสุทธิ์ ราบเรียบ และเป็นมงคล—บนพื้นดินอันเป็นศุภะที่ลาดไปทางทิศตะวันออกหรือทิศเหนือ—บัณฑิตพึงให้สร้างมณฑปอันงดงามยาวสิบหกศอก และตรงกลางพึงทำเวที (แท่นบูชา) กว้างสี่ศอก ยกสูงหนึ่งศอกตามมาตรามือของยชามานะ
Bhartṛyajña
Type: kshetra
Scene: A freshly built sixteen-cubit pavilion on a clean, level sacred ground sloping east/north; in the center a four-cubit altar-platform raised one cubit; priests measuring with rods and the yajamāna’s hand-span standard.
FAQs
Dharma is enacted through order and purity: sacred giving is supported by a carefully prepared, auspicious ritual space.
The instructions are given for performance at a tīrtha; the chapter’s larger narrative supplies the particular tīrtha being praised.
Construct a 16-hasta maṇḍapa on pure, level ground with east/north slope, and build a central 4-hasta vedi raised by one hasta.