Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 8
सर्वाभरणशोभाभिरभिदीप्तमहावपुः । बभाषे पार्वतीं विष्णुः प्रसन्नवदनः शुभाम् । देवि तुष्टो ऽस्मि भद्रं ते कथयस्व तवेप्सितम्
sarvābharaṇaśobhābhirabhidīptamahāvapuḥ | babhāṣe pārvatīṃ viṣṇuḥ prasannavadanaḥ śubhām | devi tuṣṭo 'smi bhadraṃ te kathayasva tavepsitam
ด้วยพระวรกายอันยิ่งใหญ่สว่างไสวด้วยรัศมีแห่งเครื่องประดับทั้งปวง พระวิษณุผู้มีพระพักตร์ผ่องใสตรัสแก่พระปารวตีผู้เป็นมงคลว่า “เทวี เราพอพระทัยแล้ว ขอความสวัสดีจงมีแก่เจ้า จงบอกสิ่งที่เจ้าปรารถนาเถิด”
Viṣṇu
Scene: Viṣṇu, blazing with ornaments, serene-faced, speaks gently to Pārvatī, offering a boon; a sacred audience scene with luminous halos and respectful posture.
FAQs
True spiritual progress begins with divine grace (prasāda), and the worthy seeker is invited to articulate a liberating aim rather than worldly craving.
The excerpt is situated in a Tīrthamāhātmya chapter, but this verse itself presents the boon-dialogue without naming the tīrtha.
No explicit ritual is prescribed; the verse introduces a request for higher knowledge.