Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 9
पार्वत्युवाच । तज्ज्ञानममलं देहि येन नावर्त्तनं भवेत् । इत्युक्तः स महाविष्णुः प्रत्युवाच हरप्रियाम्
pārvatyuvāca | tajjñānamamalaṃ dehi yena nāvarttanaṃ bhavet | ityuktaḥ sa mahāviṣṇuḥ pratyuvāca harapriyām
พระปารวตีทูลว่า “ขอประทานญาณอันบริสุทธิ์ไร้มลทินแก่ข้าพเจ้า ด้วยญาณนั้นจะไม่ต้องเวียนกลับมาเกิดอีก” ครั้นได้ยินดังนั้น มหาวิษณุก็ตรัสตอบแด่ผู้เป็นที่รักของพระหระ
Pārvatī (and narrative continuation)
Scene: Pārvatī, in reverent composure, asks Viṣṇu for stainless liberative knowledge that ends rebirth; Viṣṇu listens, poised to teach.
FAQs
The highest boon is liberating knowledge—purity of insight that ends the cycle of return to saṃsāra.
The larger chapter is a tīrtha-glorification, but this verse focuses on mokṣa-seeking dialogue rather than the site-name.
None; the emphasis is on jñāna as the means to non-return.