Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 57
३३ स्तुत्यो वेदमयो वेदात्मा वेदवित्तमः । वेदवेद्यो वेदयानो वेदरूपो गुणाकरः
33 stutyo vedamayo vedātmā vedavittamaḥ | vedavedyo vedayāno vedarūpo guṇākaraḥ
ทรงเป็นที่สรรเสริญของเทพสามสิบสาม เป็นผู้ประกอบด้วยพระเวท เป็นดวงวิญญาณแห่งพระเวท เป็นยอดผู้รู้พระเวท—ทรงเป็นที่รู้ได้ด้วยพระเวท ทรงดำรงด้วยพระเวท ทรงมีรูปเป็นพระเวท และเป็นขุมคลังแห่งคุณธรรม
Ṛṣis (continuing stuti context)
Scene: A circle of the thirty-three gods offers praise; the deity is visualized as radiant, with subtle Vedic symbolism—palm-leaf manuscripts, ṛk/yajus/sāman motifs, and a halo inscribed with mantra-like patterns.
FAQs
The praised divinity is established as Veda-grounded and Veda-revealed, making scriptural dharma the backbone of devotion.
No single tīrtha is named in this verse; it is a theological praise within a tīrtha-māhātmya chapter.
None directly; it emphasizes Vedic legitimacy and praise (stuti) rather than a specific rite.