Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 23
ब्राह्मणैस्त्वासुरैरुक्तं तन्मृषा प्रतिभाति मे । यस्मान्मयि महादुष्टभाव एव कृतस्त्वया
brāhmaṇaistvāsurairuktaṃ tanmṛṣā pratibhāti me | yasmānmayi mahāduṣṭabhāva eva kṛtastvayā
ถ้อยคำที่พราหมณ์เหล่านั้น—ประหนึ่งกล่าวอย่างอสูร—พูดมานั้น ข้าดูว่าเป็นเท็จ เพราะท่านได้ปักตรึงความระแวงอันโหดร้ายไว้ที่ข้าเพียงผู้เดียว
Devī (Pārvatī/Umā)
Type: kshetra
Scene: The goddess, still agitated, points toward unseen ‘brahmins’ as the source of false counsel, insisting that Hara has fixed cruel suspicion upon her alone; the scene carries both social critique and intimate pain.
FAQs
Social identity without virtue becomes ‘āsuric’; dharma judges by conduct—truthfulness and goodwill—rather than label.
No specific tīrtha name is present in this verse; it supports the surrounding tīrtha narrative context.
None; the focus is on discernment of true dharma versus asuric behavior.