Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 18
तथा प्रकृतयः सर्वास्तुलसीसेवने रताः । श्रद्धया यदि जायन्ते न तासां दुःखदो हरिः
tathā prakṛtayaḥ sarvāstulasīsevane ratāḥ | śraddhayā yadi jāyante na tāsāṃ duḥkhado hariḥ
ฉันนั้นแล อุปนิสัยและสภาวะทั้งปวง เมื่อเกิดขึ้นด้วยศรัทธาและยินดีในเสวาทุลสี ย่อมไม่ประสบพระหริเป็นผู้ประทานทุกข์; สำหรับภักตะ พระองค์มิใช่เหตุแห่งความระทม
Deductive: Brahmā in Brahma–Nārada dialogue (Vaishnava devotional framing within Nāgara Khaṇḍa)
Tirtha: Tulasī-sevā with śraddhā
Type: kshetra
Scene: Devotees of varied temperaments—young/old, austere/joyful—gather around Tulasī, offering water and lamps; above them, an unseen Hari’s protective presence is suggested by a soft radiance, while shadows of sorrow recede.
FAQs
Faithful Tulasī service aligns the devotee with Hari’s grace, transforming the divine relationship from fear to protection.
The verse is devotional rather than geographic; it sits within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya framework but praises Tulasī-sevā itself.
Engaging in tulasī-sevana (service to Tulasī) with śraddhā.