आषाढशुक्लैकादश्यां करिष्ये नियमं गृहे । नारायणस्य प्रीत्यर्थं श्रेयोऽर्थं चात्मनस्तथा । प्रत्युवाच मुनिर्धर्मान्विनयानतकन्धरम्
āṣāḍhaśuklaikādaśyāṃ kariṣye niyamaṃ gṛhe | nārāyaṇasya prītyarthaṃ śreyo'rthaṃ cātmanastathā | pratyuvāca munirdharmānvinayānatakandharam
ในวันเอกาทศีแห่งปักษ์สว่าง เดือนอาษาฒะ ข้าพเจ้าจักตั้งนียมะ (วัตรวินัย) อยู่ที่เรือน เพื่อความปีติของพระนารายณะ และเพื่อประโยชน์สูงสุดแก่ตนเอง ดังนี้ฤๅษีได้กล่าวตอบ พร้อมสั่งสอนธรรมะแก่ผู้มีคอค้อมต่ำด้วยความนอบน้อม
Muni (sage; contextually Gālava continuing the instruction)
Scene: A sage, seated in a simple āśrama, speaks gently on dharma to a reverent listener with bowed neck; in the background, a household shrine of Nārāyaṇa is prepared for Ekādaśī and the start of Cāturmāsya.
Beginning a vow with humility and discipline, dedicating it to Nārāyaṇa, yields one’s highest good (śreyas).
This verse frames the vrata-timing (Āṣāḍha Ekādaśī) rather than naming a single tirtha; it belongs to the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya context.
Undertaking a niyama (rule-bound vow/discipline) at home on Āṣāḍha-śukla Ekādaśī for Nārāyaṇa’s pleasure.