विष्णुभक्तिमयाञ्श्लोकान्पठन्विष्णुत्वमाप्नुयात् । वार्षिकव्रतकृन्नित्यं तिथिवाराधिदैवतः
viṣṇubhaktimayāñślokānpaṭhanviṣṇutvamāpnuyāt | vārṣikavratakṛnnityaṃ tithivārādhidaivataḥ
ผู้ใดสาธยายโศลกอันเปี่ยมด้วยภักติแด่พระวิษณุ ย่อมบรรลุความใกล้ชิดแห่งพระวิษณุ; และผู้ปฏิบัติวรตประจำปีเป็นนิตย์ ผู้ตั้งใจบูชาต่อเทวะผู้เป็นอธิเทพแห่งติติและวัน ย่อมได้บุญกุศลไม่ขาดสาย.
Unspecified (Nāgarakhaṇḍa narrative voice within Tīrthamāhātmya)
Scene: A devotee recites Viṣṇu-bhakti ślokas before a Viṣṇu icon; a calendar motif (tithi/vāra symbols: moon phases, sun) surrounds, indicating yearly vratas and daily devotion.
Devotional recitation and disciplined observance aligned with sacred time lead to elevated spiritual attainment.
No single site is explicitly named in this verse; the emphasis is on bhakti and vrata within a māhātmya setting.
Recite Viṣṇu-devotional verses and maintain annual vows, honoring the deities presiding over tithis and weekdays.