Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 55
तस्मिन्पंगुत्वमापन्ने दैत्ये परमदारुणे । कस्यचित्त्वथ कालस्य देवराजो बृहस्पतिम् । प्रोवाच दुःखसंतप्त आषाढांते सुरो त्तमः
tasminpaṃgutvamāpanne daitye paramadāruṇe | kasyacittvatha kālasya devarājo bṛhaspatim | provāca duḥkhasaṃtapta āṣāḍhāṃte suro ttamaḥ
ครั้นเมื่อไทตยะผู้ดุร้ายยิ่งนั้นตกอยู่ในความพิการง่อยเปลี้ย ครั้นกาลล่วงไป ณ ปลายเดือนอาษาฒะ พระอินทร์ราชาแห่งเทพ ผู้ร้อนรุ่มด้วยทุกข์ จึงตรัสแก่พระพฤหัสบดี
Unspecified narrator (reporting Indra’s speech)
Scene: Indra, still pained, addresses Bṛhaspati in the celestial assembly; the daitya is shown weakened/limping in the background or as a symbolic broken weapon; seasonal marker: monsoon clouds at Āṣāḍha’s end.
FAQs
In times of dharmic crisis, even the gods seek wise counsel (guru-upadeśa), showing the value of guidance and discernment.
No specific tīrtha is named in this verse; it provides narrative timing and counsel-setting.
None; it references the calendrical marker (end of Āṣāḍha) and a consultation with Bṛhaspati.