मात्रा मोहनमासाद्य भगिन्या वाथ यादव । दुहित्रा वा प्रमादाच्च कार्यं संशोधनं बुधैः । शुद्ध्यर्थं तिंगिनीमेकां नान्यज्जानाम्यहं यतः
mātrā mohanamāsādya bhaginyā vātha yādava | duhitrā vā pramādācca kāryaṃ saṃśodhanaṃ budhaiḥ | śuddhyarthaṃ tiṃginīmekāṃ nānyajjānāmyahaṃ yataḥ
“โอ้ยาทวะ หากด้วยความหลง—กับมารดา หรือกับพี่น้องสตรี หรือด้วยความประมาทกับบุตรี—ผู้รู้ย่อมบัญญัติการแก้ไขชดใช้ไว้ เพื่อความบริสุทธิ์ ข้าพเจ้ารู้เพียงหนทางเดียวคือ ‘ติงคินี’; นอกนั้นไม่รู้เลย”
Brāhmaṇa (dharmaśāstra-knower)
Tirtha: Tiṃginī
Type: tirtha
Listener: Śaunaka et al. (implied)
Scene: The brāhmaṇa, now emphatic, names ‘Tiṃginī’ as the sole purifier; the scene can foreshadow the tīrtha: a luminous waterbody/ford with sacred trees and a small shrine, suggesting imminent pilgrimage.
Even grave moral delusion is met in Purāṇic dharma with a path of reform—anchored in repentance and tīrtha-based purification.
Tiṃginī is explicitly presented as the singular known means for śuddhi (purification) in this context.
A required saṃśodhana (expiatory correction) is prescribed, specifically directing purification through Tiṃginī (implying tīrtha-sevā such as snāna).