Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा सुचिरं ध्यात्वा गौतमः प्राह तं सुतम् । परिष्वज्य स्वबाहुभ्यां मूर्ध्न्याघ्राय ततः परम्
viśvāmitra uvāca | tacchrutvā suciraṃ dhyātvā gautamaḥ prāha taṃ sutam | pariṣvajya svabāhubhyāṃ mūrdhnyāghrāya tataḥ param
วิศวามิตรกล่าวว่า “ครั้นได้ฟังดังนั้น แล้วเพ่งพินิจอยู่นาน โคตมะจึงกล่าวแก่บุตรของตน โอบกอดด้วยวงแขนของตน และจุมพิตที่กระหม่อม แล้วจึงกล่าวต่อไป”
Viśvāmitra
Listener: (implied) the Purāṇic audience / interlocutor within Skanda narrative frame
Scene: Viśvāmitra narrates as Gautama, after long contemplation, embraces his son, lifts him close, and kisses/smells the crown of his head—an intimate blessing before instruction.
FAQs
It highlights compassionate counsel—dharma instruction is delivered with reflection and parental tenderness.
No tīrtha is identified in this verse.
None; it is narrative framing and emotional context.