Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 55
न ते त्वन्यः प्रियः कश्चिन्मां मुक्त्वा वेद्म्यहं स्फुटम् । तस्मादागच्छ गच्छामो मार्गं वेलाधिका भवेत्
na te tvanyaḥ priyaḥ kaścinmāṃ muktvā vedmyahaṃ sphuṭam | tasmādāgaccha gacchāmo mārgaṃ velādhikā bhavet
เรารู้ชัดว่า นอกจากเราแล้ว เจ้าไม่มีผู้เป็นที่รักอื่นใด เพราะฉะนั้นจงมาเถิด—เราจักออกเดินทาง มิฉะนั้นกาลแห่งการเดินทางจะล่วงเลยเกินประมาณ
Rāma
Scene: Two royal figures in travel attire pause on a forest path; one urges immediate departure, gesturing toward the road as the light shifts, suggesting time slipping away.
FAQs
Affection grounded in dharma heals conflict, and one should not delay righteous travel and duty once reconciliation is achieved.
This verse emphasizes continuing the sacred journey; the specific tīrtha is not named in this line, but the setting remains within a Tīrthamāhātmya chapter.
No explicit ritual is stated; the instruction is practical and dharmic—proceed with the journey without delay.