अथाऽसौ पृथिवीपालः स्वप्नांते च ददर्श तम् । दिव्यमाल्यांबरधरं दिव्यगंधानुलेपनम् । विमानवरमारूढं स्तूयमानं च किंनरैः
athā'sau pṛthivīpālaḥ svapnāṃte ca dadarśa tam | divyamālyāṃbaradharaṃ divyagaṃdhānulepanam | vimānavaramārūḍhaṃ stūyamānaṃ ca kiṃnaraiḥ
แล้วพระราชาผู้ครองแผ่นดินนั้น ในปลายแห่งสุบินได้เห็นเขา—ทรงสวมพวงมาลัยและอาภรณ์ทิพย์ ทาด้วยกลิ่นหอมทิพย์ ประทับบนวิมานอันประเสริฐ และได้รับการสรรเสริญจากเหล่ากินนร
Narrator (Purāṇic storyteller; likely Sūta-style narration within Tīrthamāhātmya)
Purāṇas portray visible ‘phala’—divine ascent—as confirmation of śrāddha performed at a powerful tīrtha.
The vision is the consequence of the Gayāśiras śrāddha described immediately before.
No new prescription here; it narrates the spiritual result of the rite.