Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 10
लम्बोष्ठो विकरालास्यो मांसमेदोविवर्जितः । त्वगस्थिस्नायुशेषश्च ।चामुण्डाकृतिरेव च
lamboṣṭho vikarālāsyo māṃsamedovivarjitaḥ | tvagasthisnāyuśeṣaśca |cāmuṇḍākṛtireva ca
มีริมฝีปากห้อยย้อย ปากอ้ากว้างน่ากลัว ปราศจากเนื้อและไขมัน—เหลือเพียงหนัง กระดูก และเส้นเอ็น—เขาก็ปรากฏเป็นรูปดุจจามุณฑา
Narrator (Purāṇic narrator, context not explicit in snippet)
Type: kshetra
Scene: A skeletal, fleshless apparition with drooping lips and a cavernous mouth—skin stretched over bones and sinews—evoking a Cāmuṇḍā-like specter.
FAQs
Purāṇic narratives often externalize adharma through frightening forms, warning pilgrims to uphold purity and restraint.
No specific tīrtha is stated in this line; it forms part of the cautionary episode within the tīrtha-māhātmya.
None directly; the verse is descriptive of the transformed body.