दीयतां दीयतां तत्र भुज्यतां भुज्यतामिति । एकः संश्रूयते शब्दो द्वितीयो द्विजसंभवः
dīyatāṃ dīyatāṃ tatra bhujyatāṃ bhujyatāmiti | ekaḥ saṃśrūyate śabdo dvitīyo dvijasaṃbhavaḥ
ที่นั่นได้ยินเสียงหนึ่งว่า “จงให้ จงให้!” และเสียงที่สองว่า “จงกิน จงกิน!”—เป็นเสียงอื้ออึงที่เกิดขึ้นท่ามกลางเหล่าทวิช
Sūta (continuation of Sūta uvāca frame)
Type: kshetra
Listener: dvijottamāḥ
Scene: yajñaśālāyāṃ brāhmaṇāḥ, sevakāḥ; ekaḥ śabdaḥ ‘dīyatām dīyatām’—dāna-vibhāgaḥ; dvitīyaḥ ‘bhujyatām bhujyatām’—pāṅkti-bhojana; pātra-rāśi, anna-bhāṇḍa, ghṛta, pāyasa; kolāhalaṃ maṅgalam.
Dharma in a sacred setting expresses itself through generosity (dāna) and sanctified sharing of food (bhojana/annadāna).
Within the ongoing Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya frame; the verse depicts the yajña-culture of giving and feeding.
Emphasis on dāna (distribution) and bhujana/bhojana (ritual feasting/partaking) as part of yajña proceedings.