Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 36
परव्यसनसंतुष्टः कृतघ्नो गुरुतल्पगः । दूषको देवविप्राणां स प्रेतो जायते नरः
paravyasanasaṃtuṣṭaḥ kṛtaghno gurutalpagaḥ | dūṣako devaviprāṇāṃ sa preto jāyate naraḥ
ผู้ใดยินดีในความวิบัติของผู้อื่น เป็นคนอกตัญญู ล่วงละเมิดที่นอนของครู และกล่าวร้ายต่อเทพและพราหมณ์ ผู้นั้นย่อมเกิดเป็นเปรต
Unspecified in snippet (likely the respondent/teacher in the dialogue)
Scene: A sequence tableau: a man smirks at another’s fall; turns away from a benefactor; approaches guru’s household in transgression; then points accusingly at a deity and brāhmaṇa—each act casting a darker preta-shadow over him.
FAQs
It condemns cruelty, ingratitude, betrayal of the guru, and contempt for sacred beings—seen as corrosive sins leading to a degraded post-mortem state.
No tīrtha is specified in this verse.
None explicit; it teaches avoidance of grave offenses (aparādha), especially toward guru, devas, and vipras.