Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 7
तस्माच्छुभे तु संप्राप्ते नक्षत्रे भगदैवते । त्वं विवाहय मे कन्यां प्रोत्थिते मधुसूदने । येन क्षेमंकरी ते स्यात्तथा पुत्रप्रपौत्रिणी
tasmācchubhe tu saṃprāpte nakṣatre bhagadaivate | tvaṃ vivāhaya me kanyāṃ protthite madhusūdane | yena kṣemaṃkarī te syāttathā putraprapautriṇī
ฉะนั้น เมื่อถึงนักษัตรอันเป็นมงคลซึ่งมีเทพภคะเป็นประธาน และเมื่อมธุสูทนะ (พระวิษณุ) ตื่นแล้ว ท่านจงประกอบพิธีสมรสให้บุตรีของข้า เพื่อให้นางเป็นผู้ก่อเกิดสวัสดิ์และได้รับพรให้มีบุตรและหลาน
Narrative voice (contextual; explicit speaker not stated in this verse)
Scene: A father requests the marriage be performed only when Bhaga’s auspicious nakṣatra arrives and when Viṣṇu has awakened; the scene turns hopeful—visions of prosperity, children, and family welfare implied.
FAQs
Rites should align with auspicious cosmic rhythms; dharma seeks welfare (kṣema) and continuity of family through righteous conduct.
This verse is primarily calendrical/ritual guidance within a tīrtha-māhātmya narrative, not a direct praise of a named site.
Perform marriage when an auspicious nakṣatra (Bhaga-associated) occurs and after Viṣṇu’s ‘awakening’ period.