Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
इन्द्र उवाच । हिरण्याक्षो महादैत्यः सुबाहुर्वक्र कन्धरः । त्रिशृंगो लोहिताक्षश्च पंचैतान्दारय प्रभो । हतैरेतैर्हतं सर्वं दानवानामसंशयम्
indra uvāca | hiraṇyākṣo mahādaityaḥ subāhurvakra kandharaḥ | triśṛṃgo lohitākṣaśca paṃcaitāndāraya prabho | hatairetairhataṃ sarvaṃ dānavānāmasaṃśayam
อินทร์ทูลว่า “หิรัณยากษะเป็นไทตยะผู้ยิ่งใหญ่ อีกทั้งสุพาหุ วักรกันธระ ตริศฤงคะ และโลหิตากษะ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงผ่าและทำลายทั้งห้านี้ เมื่อพวกเขาถูกสังหาร เหล่าทานวะทั้งปวงย่อมพินาศแน่นอน”
Indra
Scene: Indra, hands joined, urgently names five daityas before Śiva; the named asuras appear as shadowy, looming figures in the background—Hiraṇyākṣa foremost—signaling the targets of divine ‘piercing’.
FAQs
Dharma is safeguarded by confronting root causes of disorder; removing principal aggressors restores the wider moral and cosmic balance.
The verse continues the Gaṅgādvāra-centered episode; the tīrtha’s glory is implied through the divine audience and intervention it facilitates.
None explicitly; it is a narrative directive—Indra petitions Śiva for protection and decisive action.