Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
किमन्यैः कृपणैर्ध्वस्तैर्यैः किंचिन्नात्र सिध्यति । तस्य तद्वचनश्रुत्वा भगवांस्तूर्णमभ्यगात् । यत्र दानवमुख्योऽसौ हिरण्याक्षो महाबलः
kimanyaiḥ kṛpaṇairdhvastairyaiḥ kiṃcinnātra sidhyati | tasya tadvacanaśrutvā bhagavāṃstūrṇamabhyagāt | yatra dānavamukhyo'sau hiraṇyākṣo mahābalaḥ
“จะมีประโยชน์อันใดกับศัตรูผู้น่าสมเพชอื่น ๆ ที่ถูกบดขยี้แล้ว ซึ่งที่นี่ไม่อาจก่อผลใดได้?” ครั้นสดับถ้อยคำของเขา พระผู้เป็นเจ้าก็รีบเสด็จไปยังที่ซึ่งหิรัณยากษะผู้มีกำลังยิ่ง หัวหน้าทานวะสถิตอยู่
Sūta
Scene: Śiva, having heard Indra, strides forth with divine speed toward the stronghold of Hiraṇyākṣa; devas follow; the landscape shifts from serene riverbank to ominous asura territory, with dark clouds and fortified silhouettes.
FAQs
Spiritual and social crises are resolved by addressing the central source of harm; divine protection is portrayed as swift when dharma is sincerely sought.
The episode remains anchored in the Gaṅgādvāra tīrtha narrative frame, from which divine intervention proceeds.
No direct prescription; it continues the fruit of tapas—divine mobilization to remove obstacles to dharma.