Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 36
क्षेमंकरीति विख्याता रूपयौवनशालिनी । त्वया सार्धं बहून्भोगान्भुक्त्वाऽथ पृथिवीतले । परलोके पुनस्त्वां वै चानुयास्यति शोभना
kṣemaṃkarīti vikhyātā rūpayauvanaśālinī | tvayā sārdhaṃ bahūnbhogānbhuktvā'tha pṛthivītale | paraloke punastvāṃ vai cānuyāsyati śobhanā
“นางเป็นที่รู้จักนามว่า เกษมังการี งามพร้อมด้วยรูปและวัยเยาว์ นางจักเสวยสุขโลกีย์มากมายร่วมกับท่านบนพื้นพิภพ และในปรโลก นางผู้รุ่งเรืองนั้นจักติดตามท่านไปอีก”
Bhaṭṭikā
Listener: Takṣaka
Scene: Kṣemaṃkarī—radiant, youthful—shares a prosperous married life with Takṣaka on earth; later, a luminous transition scene shows her following him into the next world.
FAQs
Purāṇic dharma frames life as continuous across worlds: righteous bonds and destiny extend beyond earthly experience.
The broader passage sits within Kedāra-centered tīrtha-māhātmya narration.
No explicit rite is taught; the verse describes outcomes (bhoga and paraloka-gati) rather than prescribing practice.