Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
एतस्मात्कारणाच्छापस्तव दत्तो मया नृप । न कामतो न मृत्योर्वा सत्येनात्मानमालभे
etasmātkāraṇācchāpastava datto mayā nṛpa | na kāmato na mṛtyorvā satyenātmānamālabhe
ด้วยเหตุนี้เอง ข้าแต่นฤป ข้าจึงให้คำสาปแก่พระองค์—มิใช่ด้วยความใคร่ มิใช่ด้วยความกลัวความตาย ด้วยสัจจะ ข้าขอกล่าวคำยืนยันอันศักดิ์สิทธิ์นี้
Mṛgī (the doe)
Scene: The doe, radiant with moral authority, pronounces a curse; a subtle aura or flame of satya surrounds her words; the king appears shaken, bow lowered, hands tense or folded.
FAQs
Righteous speech (satya) can become a force of dharma; consequences are invoked for justice, not personal rage.
No named tīrtha in this verse; it remains within the Tīrthamāhātmya narrative setting.
None; it emphasizes satya as the basis of a binding pronouncement.