Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 60
यं वै वेदो वेद नो नैव विष्णुर्नोवा वेधा नो मनो नैव वाणी । तं देवेशं मादृशः कोल्पमेधा याथात्म्याद्वै वेत्त्यहो विश्वनाथम्
yaṃ vai vedo veda no naiva viṣṇurnovā vedhā no mano naiva vāṇī | taṃ deveśaṃ mādṛśaḥ kolpamedhā yāthātmyādvai vettyaho viśvanātham
ผู้ซึ่งแม้พระเวทก็รู้ได้เพียงบางส่วน และทั้งพระวิษณุหรือพระพรหม—แม้จิตและวาจา—ก็ไม่อาจครอบคลุมได้ทั้งหมด ข้าผู้ปัญญาน้อยจะรู้พระวิศวนาถ ผู้เป็นจอมเทพ ตามสภาวะจริงได้อย่างไร
Satyavatī’s son (Vyāsa) in stotra to Viśvanātha/Śiva (deduced)
Tirtha: Viśvanātha (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Audience of the Kāśī-māhātmya (pilgrims/seekers)
Scene: A devotee-poet stands before the Viśvanātha liṅga, hands folded; behind him faint symbolic forms of Veda scrolls, Brahmā and Viṣṇu receding into mist, indicating the Lord’s incomprehensibility.
FAQs
The Supreme (Śiva/Viśvanātha) transcends conceptual knowledge; humility is essential in approaching the divine.
Viśvanātha of Kāśī (Kāśī Viśvanātha), central to the Kāśī-māhātmya.
None; it teaches contemplative humility and the limits of speech/intellect in theology.