Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 88
प्राप्य दक्षं विनद्योच्चैर्धिक्त्वामीश्वरनिंदकम् । यस्येदृगस्ति संपत्तिर्यत्रदेवाः सहायिनः । स कथं सेश्वरं कर्म न कुर्याद्दक्षतांदधत्
prāpya dakṣaṃ vinadyoccairdhiktvāmīśvaraniṃdakam | yasyedṛgasti saṃpattiryatradevāḥ sahāyinaḥ | sa kathaṃ seśvaraṃ karma na kuryāddakṣatāṃdadhat
ครั้นถึงทักษะ เขาคำรามก้องว่า “น่าละอายยิ่งนัก เจ้าผู้หมิ่นพระอีศวร! ผู้ใดมีสมบัติเช่นนี้ และมีเหล่าเทวะเป็นผู้เกื้อหนุน แล้วผู้ที่ชื่อว่า ‘ทักษะ’ ผู้สามารถนั้น จะไม่กระทำกิจด้วยความเคารพต่อพระผู้เป็นใหญ่ได้อย่างไร”
Skanda (deduced narrator); direct speech: Vīrabhadra
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Frame-audience of sages
Scene: Vīrabhadra reaches Dakṣa and roars; he points accusingly, calling him an īśvara-nindaka, contrasting Dakṣa’s prosperity and divine allies with his failure of reverent action.
FAQs
Īśvara-nindā (reviling the Lord) is condemned; true ‘dakṣatā’ (competence) is to act with humility and devotion toward Śiva.
Kāśī, where Śaiva dharma is upheld and offenses against Śiva are forcefully denounced.
No specific rite is prescribed, but the verse implies that all karma—especially yajña—must be performed seśvara (with reverence to the Lord).