Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 39
यद्वाचि नाम तव कामदमब्जनेत्र यच्छ्रोत्रयोस्तव कथा मधुराक्षराणि । यच्चित्तभित्तिलिखितं भवतोस्ति रूपं नीरूपभूपपदवी नहि तैर्दुरापा
yadvāci nāma tava kāmadamabjanetra yacchrotrayostava kathā madhurākṣarāṇi | yaccittabhittilikhitaṃ bhavatosti rūpaṃ nīrūpabhūpapadavī nahi tairdurāpā
ข้าแต่พระผู้มีเนตรดุจดอกบัว ผู้ใดมีพระนามอันประทานความปรารถนาอยู่ในวาจา ผู้ใดมีเรื่องราวของพระองค์อันไพเราะอยู่ในโสต และผู้ใดมีพระรูปของพระองค์จารึกอยู่บนผนังแห่งจิต—สำหรับผู้นั้น ฐานะแห่งพระราชาผู้ไร้รูปย่อมไม่ยากจะบรรลุ
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Threefold tableau: a devotee chanting the Name, another listening to a storyteller reciting Hari-kathā, and the same devotee meditating with Viṣṇu’s form vividly inscribed on the inner wall of the mind; a subtle doorway opens to a luminous formless realm.
FAQs
Devotion through speech (nāma), hearing (kathā), and inner remembrance (smaraṇa) becomes a direct path to liberation.
The verse is situated in Kāśī Khaṇḍa’s teaching environment; it does not directly name a particular Kāśī tirtha.
Practice of nāma-japa, śravaṇa (hearing sacred stories), and dhyāna/smaraṇa (mental inscription of the Lord’s form) is recommended.