Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 28
सद्ग्रामे सुजनाकीर्णे सुक्षेत्रे देवतालये । पुण्ये नदनदीतीरे वदेत्पुण्यकथां सुधीः
sadgrāme sujanākīrṇe sukṣetre devatālaye | puṇye nadanadītīre vadetpuṇyakathāṃ sudhīḥ
ในหมู่บ้านอันประเสริฐที่เต็มด้วยคนดี ในทุ่งหรือเขตศักดิ์สิทธิ์ ในบริเวณเทวาลัย และ ณ ริมฝั่งแม่น้ำลำธารอันเป็นบุญ ผู้มีปัญญาพึงกล่าวธรรมกถาอันก่อบุญนั้น
Narratorial Purāṇic voice (context not explicit in the snippet)
Type: ghat
Scene: A learned kathāvācaka seated on a vyāsapīṭha in a temple courtyard near a riverbank; virtuous villagers gathered, lamps and incense, the river flowing in the background.
FAQs
Purāṇa-kathā flourishes in sacred geography—temples, holy communities, and riverbanks—where dharma and devotion naturally support the listener.
No single named tīrtha; the verse praises tīrtha-like settings broadly—temples and sacred riverbanks.
It prescribes appropriate venues: a temple, a holy place, a virtuous settlement, or a meritorious riverbank.