Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 36
त्वामाश्रिता ये शरणं गताश्च गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रान् । त्वत्पालिता यावदिमं सुघोरं कालं त्वनावृष्टिहतं क्षिपामः
tvāmāśritā ye śaraṇaṃ gatāśca gatistvamambeva piteva putrān | tvatpālitā yāvadimaṃ sughoraṃ kālaṃ tvanāvṛṣṭihataṃ kṣipāmaḥ
ข้าแต่มารดา! ผู้ใดพึ่งพาและมอบตนเป็นที่พึ่งในพระองค์ พระองค์ทรงเป็นที่ไปอันเดียวของเขา ดุจมารดาและดุจบิดาต่อบุตรทั้งหลาย ด้วยการคุ้มครองของพระองค์ ขอให้พวกเราข้ามพ้นกาลอันน่าสะพรึงนี้ ซึ่งถูกความแล้งไร้ฝนบีบคั้นเถิด
Brāhmaṇas/devotees (addressing Devī Narmadā)
Tirtha: Revā/Narmadā
Type: kshetra
Listener: Yudhiṣṭhira (as overarching addressee in the episode)
Scene: A group of brāhmaṇas and villagers, hands folded, pray to the river-goddess Narmadā during a parched drought; cracked earth and withered fields contrast with the serene riverbank where the plea is offered.
FAQs
Śaraṇāgati (taking refuge) in the divine tirtha-deity brings protection through worldly crises and supports spiritual endurance.
The Narmadā river as a protective goddess-tīrtha, especially invoked during calamities like drought.
No explicit ritual is listed; the act emphasized is taking refuge and devotional dependence on Narmadā.