Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 63
गन्धर्वाप्सरसो यक्षास्तं यान्तं तुष्टुवुर्दिवि । अप्सरोगीयमाने तु गते सूर्यस्य मूर्धनि । चित्रसेनस्ततस्तस्मिन्नाश्चर्यं परमं गतः
gandharvāpsaraso yakṣāstaṃ yāntaṃ tuṣṭuvurdivi | apsarogīyamāne tu gate sūryasya mūrdhani | citrasenastatastasminnāścaryaṃ paramaṃ gataḥ
ครั้นเขากำลังจากไป เหล่าคันธรรพ์ อัปสรา และยักษ์ ต่างสรรเสริญเขาในสวรรค์ เมื่อเสียงขับร้องของอัปสราดังกังวาน และดวงอาทิตย์อยู่กลางฟ้า พระเจ้าจิตรเสนก็อัศจรรย์ใจยิ่งนักต่อสิ่งที่ได้ประจักษ์
Narrator (purāṇic narrator within Revā Khaṇḍa context; traditionally Sūta/Lomaharṣaṇa to sages in many Skanda Purāṇa frames)
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: tirtha
Scene: A vertical composition: below, the king on the riverbank; above, the departing figure moving toward the heavens; gandharvas, apsarases, and yakṣas in the sky singing and praising; the sun at zenith flooding the scene with hard, bright light.
FAQs
True tīrtha-merit manifests as divine auspicious signs—inner wonder and celestial acknowledgment of dharmic action.
The Revā/Narmadā tīrtha tradition within the Revā Khaṇḍa of the Skanda Purāṇa.
No direct rite is prescribed here; it describes celestial praise as a sign of sanctity and merit.