मित्रध्रुक्पिशुनः सोमविक्रयी परनिन्दकः । पितृमातृगुरुत्यागी नित्यं ब्राह्मणनिन्दकः
mitradhrukpiśunaḥ somavikrayī paranindakaḥ | pitṛmātṛgurutyāgī nityaṃ brāhmaṇanindakaḥ
ผู้ทรยศต่อมิตร ผู้ส่อเสียด ผู้ขายโสม ผู้กล่าวร้ายผู้อื่น ผู้ทอดทิ้งบิดามารดาหรือครู และผู้หมิ่นพราหมณ์เป็นนิตย์—คนเช่นนี้นับว่าไม่สมควร
Īśvara (Śiva)
Scene: A moral court: the teacher enumerates vices—friend-betrayal, slander, soma-selling, habitual fault-finding, abandonment of parents/guru, and brāhmaṇa-reviling—shown as shadowy figures turning away from elders and scriptures.
Moral character—truthfulness, loyalty, reverence for elders and teachers—is integral to religious worthiness.
No tīrtha is referenced in this verse.
It identifies behaviors that render a person unsuitable for ritual honor and receiving offerings in contexts like śrāddha.