Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 25
जगामाकाशमाविश्य पूज्यमानो निशाचरैः । तदा प्रभृति तत्तीर्थं मेघनादेति विश्रुतम्
jagāmākāśamāviśya pūjyamāno niśācaraiḥ | tadā prabhṛti tattīrthaṃ meghanādeti viśrutam
เขาจากไปโดยเข้าสู่อากาศ ได้รับการสักการะจากเหล่านิศาจร; นับแต่นั้นเป็นต้นมา ท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้นเลื่องชื่อว่า “เมฆนาทตีรถะ”
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Meghanāda Tīrtha (earlier: Garjana)
Type: ghat
Scene: A revered figure rises into the sky (ākāśa), while night-roamers (niśācaras—rākṣasas/spirits) stand below in reverent posture, offering homage; the river-ford landscape frames the moment, suggesting the birth of a tīrtha-name.
FAQs
A tīrtha gains enduring sanctity and identity through divine encounter and remembered sacred history.
Meghanāda Tīrtha (a Narmadā-region sacred ford) is explicitly named.
No direct rite is prescribed here; the verse establishes the tīrtha’s name and fame, preparing for the merits described next.