Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 54
मेनकायां प्रभो जाता साम्प्रतं या ह्युमाभिधा । अनादिनिधना देवी ह्यप्रतर्क्या सुरेश्वर
menakāyāṃ prabho jātā sāmprataṃ yā hyumābhidhā | anādinidhanā devī hyapratarkyā sureśvara
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า นางผู้ซึ่งบัดนี้เรียกว่า “อุมา” ได้บังเกิดจากเมนกา แต่เทวีนั้นไร้จุดเริ่มและไร้จุดจบ เกินกว่าที่เหตุผลจะหยั่งถึงได้ ข้าแต่สุเรศวร
Māṇḍavya
Tirtha: Himālaya (Umā-janma-bhūmi archetype)
Type: kshetra
Scene: Umā as the youthful mountain-born goddess beside Menakā, with the Himālaya as a serene, snow-crowned presence. Despite the domestic scene, a vast cosmic aura surrounds Umā, hinting at her beginningless, endless nature beyond thought.
FAQs
Incarnation does not limit the divine: Devī may appear as a daughter, yet her true nature remains beginningless, endless, and transcendent.
No single tīrtha is named; the verse provides theological grounding for Devī’s presence honored in the Revā-khaṇḍa sacred setting.
None.