Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 51
जलमग्निं तथा वायुमाकाशं च विवेश ह । काले दिक्ष्वथ सर्वात्म ह्यात्मनश्चान्यथापि च
jalamagniṃ tathā vāyumākāśaṃ ca viveśa ha | kāle dikṣvatha sarvātma hyātmanaścānyathāpi ca
พระสรรพาตมันเสด็จเข้าสู่น้ำ เข้าสู่ไฟ เข้าสู่ลม และเข้าสู่อากาศธาตุ อีกทั้งเข้าสู่กาลเวลาและทิศทั้งหลายด้วย แท้จริงพระองค์แผ่ซ่านไปในสรรพสิ่งในฐานะอาตมันสากล และยังทรงปรากฏด้วยภาวะแห่งพระองค์ในรูปอื่น ๆ อีกด้วย
Narrator (contextual Purāṇic narration within Revākhaṇḍa; specific speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: kshetra
Scene: A contemplative cosmic diagram: the Lord’s subtle presence entering water, fire, wind, and space, then expanding into the wheel of time and the eight directions—like a mandala of elements around a serene central Self.
FAQs
The Supreme (Nārāyaṇa) is immanent in all elements, time, and space; realizing this dissolves narrow identity and supports dharmic vision.
The broader setting is the Revā (Narmadā) region in Revākhaṇḍa; this verse itself emphasizes metaphysical pervasion rather than a single tīrtha.
No direct ritual is stated here; it is a contemplative teaching on divine pervasion.