Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 22
सावित्री या च गायत्री मृडानी वागथेन्दिरा । स्मर्त्ःणां या सुखं दत्ते पातु मां कनकेश्वरी
sāvitrī yā ca gāyatrī mṛḍānī vāgathendirā | smartḥṇāṃ yā sukhaṃ datte pātu māṃ kanakeśvarī
ขอพระกนเกศวรีทรงคุ้มครองข้าพเจ้า—พระนางคือสาวิตรีและคายตรี เป็นมฤฑานี เป็นเทวีแห่งวาจาและความหมาย และเป็นอินทิรา ผู้ประทานความสุขแก่ผู้ระลึกถึงพระนาง
Garuḍa
Tirtha: Kanakeśvarī-sthāna (within Revā-khaṇḍa)
Type: kshetra
Scene: A golden-hued Devī Kanakeśvarī stands or sits in a shrine by the Revā riverbank; her aura contains the identities of Gāyatrī (mantra radiance), Vāk (lotus/tongue of flame), and Śrī (lotus, prosperity). Pilgrims with folded hands remember her name and receive calm joy.
FAQs
Remembrance (smaraṇa) of the Goddess is itself a dharmic practice that yields inner happiness and protection.
The verse is part of the Kanakeśvarī stuti within the Revā Khaṇḍa’s tīrtha context (Kanakaprasava previously named).
Smaraṇa (devotional remembrance) is explicitly praised as the means by which devotees receive sukha.